ویرگول
ورودثبت نام
Nrgs.
Nrgs.نرگس نوشت ها
Nrgs.
Nrgs.
خواندن ۱ دقیقه·۶ سال پیش

اخه دانی که چیست دولت؟دیدار یار دیدن:)

آفتاب کم زوری که بیشتر مثل نوازش خورشید بود به نیم رخ صورتم پرت میشد.
جو آشپزخانه گرم بود, انگار که آن چند دقیقه نه در ایران, تهران, شهریار, شهرک جعفریه بلکه انگار خورشید در فرانسه, پاریس و در یک اپارتمان کوچک در محله های شلوغ به ما می تابید.
مشغول پختن تخم مرغ بود, آفتاب دستان او را هم نوازش میکرد (و چه را که نکند؟ میبینی که حتی بر نور خورشیدی که بر دستانت میتابد هم حسودی میکنیم دلبر؟)و این باعث میشد رگ های بیرون زده از زیر پوستش و انگشتان کشیده اش که با نهایت ظرافت تخم مرغ ها را میشکست بیشتر از همیشه چشمانم را قفل خود کنند.
من اما پشت میز نهارخوری, کنار پنجره رو به طلوع نشسته بودم و به او نگاه میکردم, خیره به او.
به سوالاتی که میپرسید سربه هوا جواب مختصری میدادم و دوباره غرقش میشدم.

"من در تو غرق میشوم,
آنگونه که مهاجران سوری در دریا غرق میشوند"

راستش یادم نمی آید که درباره چه چیزی حرف میزد, شاید کار, شاید دختران زیبای اطرافش, شاید اینکه چطور توانست دل دوست دختر جدیدش را ببرد یا...
یادم نمی آید, اما حرکت دستانش را وقتی زرده تخم مرغ را کف ماهیتابه پخش میکرد خوب یادم هست, اما لحظه ای که با la vie En rose همخوانی میکرد را مثل یک ویدیو در ذهنم ذخیره دارم.
نمیدانم اصلا چرا آنجا بودم, آنموقع صبح,
اما خوب یادم هست که وقتی به سمت یخچال رفت بلند زد زیر آواز :
And when you speak angels sing from above
Every word seems to turn into Love song

من داشتم به این فکر میکردم چقدر خوب میشد اگر این صحنه برای من هر روز تکرار میشد, میتوانستم بقیه صبح های عمرم را اینگونه بگزرانم, اینکه بنشینم به تماشایش.

Give your heart and soul to me
And life will always be
La vie En rose

#نرگس_نوشت

۴
۰
Nrgs.
Nrgs.
نرگس نوشت ها
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید