
سلامتی چو بوی خوش آشنای
بدان مردم دیده روشنایی
دوردی چو نور دل پار سایی
بدان شمع خلو تگه پار سایی
نمی بینم از همدمان هیچ بر جایی
دلم خون شد از غسه ساقی کجای
ز کوی مغان رخ مگردان که آن جا
فورشند مفتاح مشکل کشایی
عروس جهان گر چی در حد حسن است
ز حد میبرد شیوی بی وفایی
دل خستی من گرش حمتی هست
نخواهد ز سنگین دلان مومیای
می صوتی افکن کجا می فوروشد
کی در تابم از دست زهد ریایی
رفیقان چنان احدی صحبت شکستند
کی گویی نبودن ست خود آشنایی
مرا گر تو بگزاری ای نفس طانع
بسی پاد شایی کنم در گدایی
بیاموزمت کیمیای سعادت
ز همصحبت بد جدایی جدایی
مکن حافظ از جور دوران شکایت
چی دانی تو ای بنده کار خدایی
نقیب واکیا نقیب عکس نقیب وفائی نقیب واگیلا نقیب افغان
.