درود بر همه شما رهپویان مسیر سبز کلمات، آن رشته آبی تحریر داستان و قصه ها، رویای شیرین رمان ها و کم و کاست فیلمنامه ها.
فکر کردم با خودم بد نیست در مورد وضعیت وب سایت ویرگول صحبتی کنیم، آخر گویی کسی محل نمی دهد که نمی دهد.
چندین و چند سال است که در ویرگول به عنوان نویسنده جا خوش کرده ایم و حالا این حق ما نیست که چندی به درازا با نواقصی این چنینی در وبگاهی همچون ویرگول روبرو باشیم.
عرض این است که پیش آمد مشکلات قابل پیش بینی نیست صحیح، اما چرا این نواقص و بقول غیر پارسیان باگ های وب سایتی حل نمی شوند؟ فکر می کنم حدود یک ماه و یا بیشتر شده باشد.
از این رو دست به کار شدم و یک پیغام برای گروه ویرگول ارسال کردم به شرح زیر:
از آنجا که ممکن است در پی مشکلات اخیر تارنمای ویرگول چندی بعد تصویر مشخص و قابل مشاهده نباشد، متن پیغامی که ارسال نمودم اینگونه است:
درود و وقت بخیر،
گروه پشتیبانی محترم ویرگول بنده در پیامی نسبت به اعتراضمان در جهت عدم پیگیری برای حل نواقص تارنمای شما و البته وبگاه همگانی جامعه نویسندگان ایران اقدام نموده و درحالی این موضوع را مطرح می کنم که ویرگول در وضعیت چندان مناسبی قرار نگرفته است، ضمناً اختلالات بارگذاری تصاویر و عدم نمایش آنها از شایع ترین و بارز ترین مشکلات اخیر آن است.
ضمن در نظر گرفتن اهمیت موضوع پیگیری فوری برای رفع مشکلات زیرساختی ویرگول، بار دیگر خواهشمندم در روند بهبود وضعیت وب سایت اقدام نمایید و در صورت امکان آن را تسریع بخشید.
قطعاً این چنین است که این مورد میان زمین و آسمان معلق رها نگردید است و در پی حل آن بر صدد بر آمدید، از تلاش شما صمیمانه سپاسگزاریم، نیک باد.
باستایش؛ نویان ریحانی
نویسنده و فیلمنامه نویس
آیا ویرگول پیش از مرگ سهراب نوشت دارو (نوش دارو) را در حلقش می ریزد یا می گذارد جان به جان آفرین تسلیم کنیم و سپس بیاید؟ این دیگر از آن حرف ها بود که جای تأمل دارد.
با سپاس و به امید فردای بهتر برای ویرگول، امید که صدایمان به گوش آقایان ایکسعلی پور و ایگرگ زاده برسد و همچنین همین پیغام نیز از لب تیغ آزادی بیان عبور کرده و به دست شما برسد.
