حتی هنوز عنوان هم انتخاب نکردم براش...
نمیدونم چی بگم ولی دوست دارم تا ابد تایپ کنم...
امروز روز جالبی بود. حالم دوسهروز اخیر خوب نبود از نظر جسمی و امروز دیدم هوا چه دلانگیز و بهاریه! برای دوری از کپکزدن تو خونه پاشدم لباس پوشیدم برم قدم بزنم. من بطور معمول اینکه تنها بخوام بیرون راه برم(مخصوصا بدون مقصد مشخص) برام سخت بوده همیشه. ناخودآگاه حس میکردم دارن مسخرهم میکنن یا هرلحظه ممکنه یه مشکلی پیش بیارم. و جالبه ک اگر با کسی باشم، اصلا این حسو ندارم و خیلی راحت و حتی پرروعم:))
حالا فک کنید بعد دوماه خونه بودن چقد میتونه این حس بد و ترسیدن، زیاد شده باشه! اولش لباس پوشیده بودم و یه نیمساعتی روی تختم نشسته بودم و ذهنم دلیل میاورد ک چه لزومی داره آخه بری بیرون؟ بیخیال! کجا میخوای بری اصن؟ بعد اونم تازه حس کردم لباسم کوتاهه و راحت نیستم باهاش(لباسی ک تمام تابستون پارسال پوشیدم و راحت بودم باهاش!) و ممکنه برام مشکلی پیش بیاره بیرون و خب متاسفانه حسم بهم غلبه کرد و عوضش کردم و مانتوی بلندتری پوشیدم. بعد این حجم کلنجار رفتن، بخودم گفتم فک نکن دیگه به هیچی و فقط پاتو بذار بیرون!
فوبیای دوم شارژ گوشیه:)) با ۳۱٪ شارژ و بدون پاوربانک و با هدفون داشتم میرفتم بیرون ک خودش بشدت نگرانم میکرد ولی گفتم هیچی مهم نیست! انقد از یه قدمزدن ساده بحران نساز لطفا!
وقتی پامو از در راهرو بیرون گذاشتم واقعا زیبا بود همهچی:)
اغلب اوقات وقتی از در میام بیرون با دنیای متفاوتی روبرو میشم انگار. یهو انگار رنگ همه ی درختا داره مثه یه سطل آب ناگهانی پاشیده میشه تو صورتم:) از دیدنشون هربار متحیر میشم:) یهو هوای تازه تنفس میکنم، چیزی ک انگار توی خونه وجود نداشته و مصنوعی بوده کاملا:))
چندقدم ک کنار بزرگراه پیش رفتم، ترسام کمکم رفتن و جاشون فقط و فقط داشتم به آسمون نگاه میکردم ک نیمه ابریه و باد داره میاد. پرنده ها سوار باد بودن و با دیدنشون حس میکردم منم بلاخره رها شدم و دارم آزادانه از قید اون ترسها راه میرم برای خودم. بهم میگفتن خیلی منتظرت بودیم، چه خوب ک اومدی و تسلیم نشدی. خوشحالیم برات:)
همینطور ک یه ۱۵ دقیقهای قدم زدم به ایستگاه اتوبوس رسیدم و تصمیم گرفتم تا یجایی رو با اتوبوس برم. قبل تعریف کردن ادامهش باید ذکر کنم ک “اتوبوسسواری” از دلشادکنندهترین کارهای دنیاس برای من:)) وقتی میتونم توش بشینم و با بکگراندی ک داره هرلحظه عوض میشه تو فکرام غرق شم، دیگه چی میخوام؟ و الان بیش از دوماه بود ک از این لذت دور بودم و حالا بدون برنامهریزیه قبلی نصیبم شده بود:)
ادامه...