دوران دی ماه برای همه ی کسایی که درحال تحصیل هستن ماهه بدیه...
هوای سرد ، قدم زدن زیر بارون یا برف، کافه رفتن های دم غروب و یا حتی نشستن توی اتاق و خوردن چای یا هرنوشیدنی گرم دیگه همراه با صدای موزیک و خوندن کتاب مثل خون در رگ های من (نامه های احمد شاملو به ایدا) با تمام لذت و ارامش در این فصل و هوا ، امکان پذیر نیست....
همش دنبال حل فلان تمرینی و نگران نداشتن وقت کافی برای فلان امتحان و خلاصه برای کسی مثل من که اصولا نگرانم ،دی ماه ، ماه هیجان انگیزی نیست.... البته اگر راحت و بیخیال باشی، مثل خیلی از ادم های اطرافمون، دی ماه برات قشنگه..... اینجور وقت هاست که ادم نمیدونه باید به کدوم بخش توجه کنه...
این که درسش رو بخونه و موفق باشه، یا این که خودشو اینقدر حرص نده و دنیا ارزشش رو نداره... شایدم اون بخش که از لحظات زندگی نهایت استفاده رو ببری و حسرت نخوری که چرا اون موقع که دلم فلان کار رو میخواست انجام ندادم....واقعا انتخاب سختیه.....
اخ که دلم میخواد بشینم و کتاب بخونم.... ولی حیف که امتحان دارم....
