
انرژی مؤنث، سرچشمه است؛ و انرژی مذکر، شیوهای است که سرچشمه، از طریق آن به کار گرفته میشود.
آفرینندۀ نخستین، حامل ارتعاشی مؤنث است؛ زیرا نخستین عمل آفرینش، عملی مؤنث است.
فرهنگهای کهنِ الههمحور، با حس شگفتی به راز خون در زن مینگریستند:
🦋 یک زن، بدون هیچ زخمی، ماه به ماه، خونِ حیات را تولید میکند؛
و این، تنها خونی در جهان شماست که از آفرینش پدید میآید، نه از آسیب.
اما عصری که جای فرهنگ کهن را گرفت، آیین خونینِ خاص خود را ارائه داد:
مصرف آیینیِ بدن و خونی که از طریق اعدام به دست آمده بود.
و افزون بر آن، میدان جنگ؛ جایی که خون، تنها از طریق «زخم زدن» و تنها از طریق «پایان دادن به زندگی» جاری میشود.
🔥 خونِ تولد، مایۀ شرم شناخته شد، در حالی که خونِ جنگ، با مدالها و افتخارات تزئین گردید.
اجازه دهید این تضاد برای لحظهای در وجود شما آرام بگیرد.
چه کسی به جهان شما آموخت که خونی که زندگی میآورد ناپاک است، اما خونی که در کشتن ریخته میشود باشکوه و افتخارآمیز است؟
این پرسش را با آرامش پاسخ دهید، و تمام عصر تاریخیای را که در پایان آن متولد شدهاید، درک خواهید کرد.
💟 بار دیگر تکرار میکنیم: خون، حامل داستان است. کد ژنتیکی، در خون جریان دارد و این کد از مادر منتقل میشود.
در دوران خونریزی، دروازههای ادراک فراتر از بُعد سوم شما گشودهتر میشوند. زن در آن روزها، بیش از هر زمان دیگری در ماه، نسبت به جهانهای نادیدنی نفوذپذیر میشود.
مردمان باستان این موضوع را میشناختند. کاهنههای آموزشدیده، آن روزها را ارزشمندترین روزهای ماه میدانستند.
❤️🩹عصرهای طولانیِ شرم، دختران شما را آموختند که از همان مادهای که نشان قدرتشان است بیزار باشند. و بدن که از ذهن پیروی میکند، این تحقیر را با انبوهی از بیماریهای مدرن پاسخ داده است.
احترام و حرمت، این روند را معکوس میکند.
🌻زنان، چرخه خود را گرامی بدارید.
هنگامی که از شما استراحت میطلبد، استراحت کنید.
هنگامی که شما را به خلوت فرا میخواند، به خلوت بروید.
ادراک افزایشیافتۀ آن روزها را نه مزاحمتی ناخوشایند، بلکه تشرفی ماهانه بدانید.
☸️ تمدن شما تقریباً هیچ تصویر روشنی از مؤنث توانمند در اختیار دختران خود قرار نداده است. هیچ الگوی زندهای وجود ندارد. بنابراین زنان ناچار شدند مفهوم توانمندی را از مفاهیم مذکر بسازند؛ رقابت، تسخیر بدن، زرهپوشی، نمایش و تلاش برای قدرتمند بودن، آن هم تنها در سبکی که همان عصر به آنان آموخته بود.
🍄 تمام یک نسل از زنان، بهآرامی آموزش داده شدند که خود را زیر نظر بگیرند؛ اینکه بدن خود را از بیرون تجربه کنند، بهعنوان شیئی در معرض نگاهِ ناظر؛ نه از درون، بهعنوان نفس، گرما، قدرت و احساس.
ما نامی ساده برای آن داریم: تفاوت میان «بدنی که در آن زندگی میشود» و «بدنی که اجرا میشود».
✨ دختران زمین، هنگامی که به خود نگاه میکنید، از چشم چه کسی به خود مینگرید؟
🙏 زنی که کاملاً در بدن خود حضور دارد، در هر لباسی که بر تن داشته باشد، صاحب «حاکمیت درونی» است. و زنی که از بدن خود بیرون ایستاده و مشغول تماشای «دیده شدن خویش» است، در هر لباسی که باشد در «اسارت» قرار دارد.
⚡️ پس اصلاح مسیر، بازگشت به سکونت در بدن است.
💕 و شریکی که در جستجوی او بودهاید، پیش از هر چیز و همیشه، ازدواج دو جریانِ درونیِ خودتان است؛
پیوندِ بخش «شهودی، احساسگر و زندگیبخشِ» الهه در وجودتان، با بخش «منطقی، ساختاردهنده و قدرتمند» شما؛ پیوندِ آن جنبهای که به زمین تعلق دارد، با آن جنبهای که به روح تعلق دارد.
هنگامی که این دو را در درون خود به ازدواج درمیآورید، کامل میشوید. و قانونی که پس از آن، آشکار میشود این است: انسانهای کامل، انسانهای کامل را جذب میکنند؛ بیزحمت، از روی اشتیاق و شناخت متقابل.
🦋 روابطی که بر این جمله بنا شدهاند که «من به تو نیاز دارم تا مرا کامل کنی»، متعلق به عصرِ در حال پایان هستند.
❤️🔥 روابط پارادایم جدید، پیوند دو موجود کامل است که یکدیگر را انتخاب میکنند؛ دو ترانۀ کامل، که تصمیم میگیرند با یکدیگر همنوا شوند.
🐳 اگر خود را در حال انتظار برای انسانی دیگر مییابید تا خلائی را در وجود شما پر کند، ابتدا به آن خلأ رسیدگی کنید و سپس ببینید چگونه میدان انرژیِ پیرامون شما، خود را بازآرایی میکند.
هنگامی که دو موجود کامل در انسجام با یکدیگر متحد میشوند، میدان سومی میان آنها متولد میشود؛ میدانی که هیچکدام بهتنهایی قادر به ایجاد آن نیستند.
🍃 و آن میدان، اوست.
و اگر مادر زمین، چیزی کمتر از خودِ الهه نباشد، پس او کیست؟
❤️🔥 گایا، همان اصل مؤنث است، که سیارهای را بهعنوان بدنِ خود، بر تن کرده است.
چنلینگ | نائلیا | ۲۳ تیر ۱۴۰۵ | پایان تبعیدِ مونثِ مقدس