
[ جمعه ۱۳ تیر ۱۳۹۹ ساعت ۱۴:۱۶ ]
چند روز پیش که مشغول وب گردی بودم تصادفاً یادم افتاد یه سَری به وبلاگ قدیمیم تو پرشین بلاگ بزنم.
وقتی وارد محیط این سایت شدم، همون استایل قدیمی و آپدیت نشده رو داشت. یه نگاهی به وبلاگ های مختلف انداختم. گرچه آخرین پستی که تو وبلاگ قدیمیم نوشته بودم این بود که من دیگه تو اون وبلاگ یادداشت جدیدی نخواهم نوشت و به «ویرگول» مهاجرت میکنم؛ اما موقعی که میخواستم از اکانتم لاگ اوت کنم، دلم نیومد یه یادداشت جدید نذارم و بعد از اکانتم خارج شم. این یادداشت رو برای شما خوانندگان ویرگولی هم تقدیم میکنم:
عنوان: پرشین بلاگ چقدر سوت و کور و خلوته...
دلم به حال پرشین بلاگ خیلی میسوزه. یه روزگاری، جامعه مجازی خیلی فعالی بود. ولی الان تا حد زیادی متروکه (abandoned) شده. خیلیا وبلاگهاشونو رها کردن. وبلاگ های عالی و خیلی خوب زیادی هستن که دیگه سالهاست آپدیت نمیشن و حتی یه جمله جدید هم داخلشون پست نمیشه. خیلی از کاربرای اکتیو پرشین بلاگ تو دهه ۸۰ و اوایل ۹۰، یعنی دوران اوج وبلاگ نویسی، تو سن جوونی و نوجوونی بودن.
الان دیگه سالها از اون روزها گذشته و اون دختر پسرای جوون، از دنیای نوجوانی خودشون فاصله گرفتن و تو فکر شغل و تشکیل خانواده یا امرار معاش خانوادهشون هستن...
« مشکلات اقتصادی اینقدر زیاد شده و استخونای مردم زیر بار گرونی و بیکاری داره خُرد میشه و دلخوشی های مردم نابود شده که کمتر کسی تو فکر نوشتن (حالا با هر موضوعی) هست و حوصلهی اینکارو داره (البته به جز اونایی که از طریق همین نوشتن و تولید محتوا درآمد دارن) »
من خودمم خیلی زیاد دوس دارم بنویسم، حتی اگه گاهی واقعاً موضوع خوب و باارزشی برای نوشتن نداشته باشم. ولی برای خودم مشکلات مختلف انقدر زیاد شده که واقعاً انرژی و رغبت منو از بین میبره.
چند وقت پیش تو سایت ویرگول مقالهای تحلیلی و آماری در مورد زوال و نابودی وبلاگ نویسی فارسی که با قلم یکی از اولین و قدیمی ترین کاربرای سایت ویرگول نوشته شده بود، میخوندم که برای شما هم لینکشو میذارم توصیه میکنم اگه به وبلاگ نویسی علاقه دارید حتماً بخونید:
جستاری تحلیلی از خیزش و افول وبلاگستان فارسی با تعیین تاریخ مرگ وبلاگستان
/ پایان /