چه کسانی نمیتوانند دندانهای خود را ایمپلنت کنند؟
پاسخ این سوال، نگرانیهای بسیاری را برای افراد ایجاد کرده است و باعث شده در برخی موارد افراد به دلیل تصورات اشتباه از انجام این روش زیبایی صرف نظر کنند. همانطور که میدانیم استفاده از ایمپلنت دندان برای جایگزینی دندانهای گمشده یک روش موثر و پایدار است، اما برخی از شرایط و عوامل میتوانند منجر به ناتوانی افراد در ایمپلنت کردن دندانهای خود شوند. در ادامه به بررسی انواع این شرایط میپردازیم:

با مصرف داروهای شیمی درمانی سیستم ایمنی بدن به شدت ضعیف می شود و برای مراحل ایمپلنت که نیاز به بازسازی استخوان و جوش خوردن پایه ایمپلنت است مشکلاتی را ایجاد می کند. در صورتی که تحت درمان شیمی درمانی یا رادیوتراپی باشید احتمال موفقیت ایمپلنت بسیار کم تر از حالت نرمال خواهد بود. بهتر است که دوره های درمان را تمام کنید و بعد از بهبودی نسبت به کاشت دندان با ایمپلنت اقدام نمایید.
هر چند که ابتلا به پوکی استخوان دلیلی برای شکست ایمپلنت محسوب نمی شود اما در برخی از افراد این مساله در زمان جوش خوردن پایه ایمپلنت مشکل ساز می شود. برخی از بیماری های خاص نیز باعث می شود که پایه ایمپلنت در استخوان فک به خوبی جای داده نشود. اگر استخوان ناحیه مورد نظر دچار تحلیل یا آسیب باشد نیاز است که با روش های بازسازی استخوان فک استحکام و مقاومت لازم را در آن ایجاد نمود.
اگر لثه ها دچار التهاب و خونریزی شدید باشد ممکن است باعث شکست در کاشت همزمان چند ایمپلنت میشود و بیماری هایی مانند پریودنتیت در مراحل حاد خود مانع از انجام جراحی های زیبایی دندان یا مراحل کاشت ایمپلنت می شوند. در این صورت است که شما می توانید ابتدا درمان های لازم برای خونریزی لثه و التهاب آن را پیش بگیرید بعد نسبت به کاشت دندان اقدام کنید. بیماری های لثه در هر مرحله ای از ایمپلنت دندان نیاز به مراقبت و درمان فوری دارد.
میزان موفقیت ایمپلنت های دندان در طولانی مدت ممکن است در افراد سیگاری نسبت به غیر سیگاری ها کمتر باشد. سیگار کشیدن موجب کاهش تراکم و کیفیت استخوان و کاهش روند بهبود زخم می شود. اینکه چگونه این فاکتورها موجب کاهش عمر ایمپلنت می شوند واضح است. البته این بدین معنا نیست که کاشت ایمپلنت در افراد سیگاری ممنوع است، اما این افراد باید بدانند که اگر به این عادت خود ادامه بدهند احتمال عدم موفقیت درمان ایمپلنت افزایش می یابد.