ویرگول
ورودثبت نام
نورا
نورانویسنده‌ی تاریکی، روایت‌گر حقیقت‌هایی که کسی جرأت گفتنش رو نداره. اسمی ندارم که صدا بزنی، ولی داستان‌هام واقعی‌تر از آدم‌های اطرافتن. "من، نورا در سایه‌ها مینویسم."
نورا
نورا
خواندن ۴ دقیقه·۱ سال پیش

«نایا؛ دختری که از بایدها نجات پیدا کرد»

قسمت اول:

سلام من نایا مانی هستم دختر بزرگ خانواده مانی یه دختر ساکت و اروم اما زخمی من توی یه خانواده ثروتمند بزرگ شدم پدرم کارخونه دار دکترای رشته بیزینس و مادرم دندانپزشک ودوتا خواهر به اسم های نیروانا و نادیا دارم همیشه طرز فکر خانوادم این بود که چون من بچه بزرگ خانوادم باید الگوی خواهرام باشم از سن 9 سالگی منو مادر دوم خواهرام خطاب کردن و من نباید کاری رو انجام میدادم که اونا ازم الگوی بدی بگیرن هیچوقت بچگی نکردم با اینکه از بچگی لباسای پر زرقو برقی داشتم اما هیچوقت احساس خوشحالی نکردم تفاوت سنی من با خواهرام فقط یک ساله و اونا دوقلوان اونا توسن 18 سالگی مغازه طلا فروشی خودشونو با کمک پدرم راه انداختن و الان موفق ترینن اما من؟من هنوز یه دختر بزرگم که بچگیم برای الگو بودن واسه خواهرام تباه شد من الان 17 سالمه رشتم ریاضی فیزیکه و شاگرد اول کلاس که سهله شاگرد اول مدرسه مونم اما هیچ احساس شادی و....ندارم یه روز داشتم تو اینستا میچرخیدم که یه پست به اکسپلورم اومد راجع به یه کیلینیک مشاوره بود که صاحب اون کیلینیک زندگیش شبیه زندگی من بودم و اولین جلسه مشاوره اش رایگان بود و بقیه جلسه ها با هززینه خیلی کم حتی برای کسانی هم که خیلی فقیر بودن قابل پرداخت بود و شرایط قسطی هم داشت برای کسانی که وقتی نتیجه گرفتن پولو پرداخت کنن منم سعی کردم ازش یه وقت بگیرم و منشیش برای روز یکشنبه ساعت 9 صبحه 16 اسفندماه برام رزرو کرد 1 هفته بعد...امروز روزی بود که قرار بود به اون کیلینیک برم یه لباس اسپرت ساده با ترکیب رنگ سرمه ای و سفید انتخاب کردم و به سوی کیلینیک راه افتادم وقتی به جلوی مجتمع رسیدم یه تابلو با اسم کیلینیک روش بود که با رنگ مشکی ذغالی با ترکیب رنگ طلایی و نقره ایه مات به طور خاصی طراحی شده بود وقتی وارد داخل کیلینیک شدم داخل سالن با رنگ های ابی نفتی و سفید دکوراسیون شده بود حدود 10دقیقه ای منتظر موندم و منشی منو به سمت اتاق مشاور راهنمایی کرد و رفت و قتی در زدم و وارد اتاق شدم پشت میز یه دختر نشسته بود خیلی تعجب اور بود اون دختر تقریبا حدود چند سال ازم بزرگتر بود اما قیافش مهربون بود خشک شده بودم نمیتونستم تکون بخورم یه لبخند زیبا زد به احترامم بلند شدو منو به سمت صندلی چرمی کنار اتاق راهنمایی کرد وقتی نشستم انتظار داشتم بشینه پشت میزش اما نه نشست روبه روم و وازم پرسید که چی میل دارم و منم گفتم یه فنجان قهوه ساده و زنگ زدو از منشی خواهش کرد که 2 فنجان قهوه ساده بیاره بعد که منشی اب رو اورد روکرد بهم گفت شروع کن قشنگم بهش توضیح دادم از خانوادم که منو توسن کم مجبورم کردن الگو باشم و...وقتی همه چیزو توضیح دادم وقتی تموم شدم



مشاور، فنجون قهوه‌شو آروم برداشت، نگاهی بهم کرد. نگاهش هیچ شباهتی به نگاه دلسوزانه‌ی اجباری دیگران نداشت. نه قضاوت توش بود، نه دلسوزی الکی. فقط یک چیز… فهمیدن واقعی.

با صدایی آروم و عمیق گفت:

«نایا… تو به‌جای اینکه فقط توی خانواده‌ات الگو باشی، لایق اینی که الگوتو خودت انتخاب کنی.
نه به‌خاطر دیگران، نه به‌خاطر خواهرات، فقط به‌خاطر خودت.
می‌دونی فرق تو با خیلی‌ها چیه؟
اینه که با همه زخمات هنوز قوی‌ای. هنوز دنبال جواب می‌گردی.
و اینجا… توی همین کلینیک، از همین لحظه، قراره شروع تازه‌ات باشه.»

با تعجب گفتم:
«ولی من نمی‌دونم از کجا شروع کنم. هیچ‌چیزیو بلد نیستم… فقط خستم. خیلی خستم.»

مشاور لبخند زد. برخلاف دفعات قبل که همه نایا رو برای ضعفش سرزنش می‌کردن، اون لبخند پر از احترام بود.

بلند شد، رفت سمت کتابخونه‌ی کوچک پشت میز، یک دفتر مشکی چرمی بیرون کشید و گذاشت جلوی نایا.

روی جلدش نوشته بود:

دفتر نورا – جایی که خودت رو دوباره می‌سازی.

مشاور گفت:
«هر هفته می‌خوای اینجا بیای. قراره باهم یه شخصیت جدید خلق کنیم.
شخصیتی که از خاکسترِ همه‌ی "بایدها" بلند شده.
اسم اون شخصیتو خودت انتخاب می‌کنی… ولی من بهت می‌گم چی می‌بینم:
یه دختری که با سکوتش غوغا می‌کنه.
یه ذهن استراتژیک.
یه قلب پر از درد اما قدرتمند.
یه رهبر… نه قربانی.»

نایا با چشمای پر از اشک گفت:
«می‌تونم از اول شروع کنم؟ حتی اگه خراب کرده باشم؟»

مشاور خم شد، دستش رو گرفت و گفت:

«تو هیچ‌وقت خراب نکردی.
تو فقط برای اولین بار داری به‌جای ایفای نقش، حقیقت رو زندگی می‌کنی.
و نایا... از امروز، تو تنها نیستی.»

توضیح:
نام «نایا» در این داستان، واقعی نیست و صرفاً برای حفظ حریم شخصیت اصلی انتخاب شده. هرگونه تشابه اسمی، کاملاً تصادفی است.

خانوادهروانشناسی
۵
۰
نورا
نورا
نویسنده‌ی تاریکی، روایت‌گر حقیقت‌هایی که کسی جرأت گفتنش رو نداره. اسمی ندارم که صدا بزنی، ولی داستان‌هام واقعی‌تر از آدم‌های اطرافتن. "من، نورا در سایه‌ها مینویسم."
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید