همیشه خدا به ماهایی که بچه اولیم این حرفو میزنن (تو بزرگی نباید اینکارو بکنی!)
مثلا وقتی بچه کوچیک خانواده کار اشتباهی میکنه عصبانی میشیم یا یه حرفیو میزنیم تنها جمله ای که میشنویم: تو بزرگی نباید اینکارو بکنی.تو باید الگو باشی.
بچه اول خانواده بودن اینطوریه که:
ما از اول کنار مادر و پدرمون بزرگ شدیم
وقتی داشتن همو میشناختن
همون وقتی که یاد میگرفتن چجور والدی باشن :)
ما تو مشکلاتشون بودیم
تو بالا پایین زندگیشون اونارو درک کردیم
ما گاهی مرهم پدر بودیمو
سنگ صبرو مادر
ما اسیب هارو شناختیمو خودمونو نجات دادیم
ما حتی گاهی اوقات تلاش کردیم اسیب عزیزترین مونم برطرف کنیم.
ما بچه های اول تو کمترین سن بزرگ شدیم
فرزند اول خانواده خسته نباشی.🥺🙃