یه چیز خیلی جالب تو این عکس خود نمایی میکنه. اونم اینه که docker client داره با API دیمن داکر کار میکنه
اجزای داکر
بخش docker daemon: سرویس دهنده داکر که از طریق RESTful API خودش درخواست ها رو میگیره و میاد روی ایمیج ها، سرویس ها، کانتینر ها و بقیه بخش های داکر اعمالشون میکنه.
بخش docker client: اولین راهی که، خیلی از کاربرا باهاش ارتباط برقرار میکنن. از طریق ترمینال دستوراتشون رو میزنن. دستوراتشون رو API داکر میگیره و به دیمن داکر میده. به همین خاطر هست که داکر کلاینت میتونه با چند تا دیمن ارتباط برقرار بکنه.
بخش docker registry: محل ذخیره سازی ایمیج های داکر. دو نوع داره: خصوصی و عمومی.
ایمیج های داکر: لایه read only که پایه و اساس ساختن کانتینر هاست. اگر هم بخوای تغییر تو یه ایمیج ایجاد بکنی باید اول ازش یه کانتینر بسازی و بعدش از کانتینر ساخته شده یه ایمیج جدید بسازی. پس همونجوری که معلومه ایمیج ها معمولا روی همدیگه ساخته میشن.
کانتینر ها در داکر: یه کانتینر از روی یه ایمیج ساخته میشه و تفاوتش با ایمیج در اینه که میشه روش write کرد. البته این تنظیمات و داده ها رو باید یه جایی ذخیره کرد. برای این موضوضع باید کانتینر رو یه جایی مونت کرد.
سرویس ها در داکر: برای اینکه بتونید چند تا داکر دیمن رو یکی بکنید و بتونید با همشون کار بکنید باید از swarm mode استفاده بکنید. توی swarm mode شما چندین نود manger و worker میتونی بسازی
ابزار های داکر:
ابزار kitematic: یه GUI خوب برای وصل شدن به داکر دیمن. نمونه خارجیش DockStation هست ولی بدون که گزینه های روی میز زیادن، میتونی این سوال رو بخونی تا بیشتر بدونی. kitematic رو با الکترون زدن. برای نصبش روی مک و ویندوز که مشکلی نداری، فقط یه سر بزن به سایتش و دانلودش کن. برای نصب روی لینوکس طبق فرمایشات این وبسایت عمل کن.
داکر ماشین: وقتی داکر میگیم منظور engine داکر و کل اجزای داکر هست که باهاش نصب میشن، همون دستور docker که تو کامند لاین میزنی. ولی وقتی داکر ماشین میگیم منظور یه ابزاری هست که باهاش هوست dockerized شده رو مدیریت میکنیم. docker-machine دستوری هست که تو ترمینال برای کار کردن با داکر ماشین میزنیم (رفرنس).
استفاده از docker toolbox: یه installer برای نصب و تنظیم کردن محیط داکریمون که روی ویندوز و مک فعاله. وقتی نصبش بکنید براتون Docker Client ،Docker Machine ،Kitematic ،VirtualBox و Docker Compose (فقط روی مک) رو نصب و تنظیم میکنه. بخوام خیلی راحت و سر راست بگم این طوری میگم: یه چیزی هست که میاد محیط رو برای کار با داکر برات آماده میکنه. پس اگه همه این ابزار را رو نصب کردی و تنظیم، دیگه نیازی به docker toolbox نداری.
ابزار docker compose: اجرای چندین کانتینر به عنوان یه سرویس. فرض کن میخوای یه وردپرس رو با یه mysl بیاری بالا. حالا میای یه فایل میسازی که هر دوتا رو با هم بیاره بالا. برای نصبش میتونی بزنی sudo apt install docker-compose یا مطابق آموزشای این سایت بری جلو.
داکر تو Virtualbox: تا جایی که من خوندمو فهمیدم قضیه اینه که چونکه داکر فقط روی لینوکس میاد بالا. برای بالا آوردنش روی ویندوز باید تو یه ماشین مجازی که روش لینوکس نصبه بیاریش بالا.
و اینم یادتون باشه که قرار کلی مطلب دیگه هم بنویسم تو حوزه داکر. در نهایت هم که درک خوبی از داکر پیدا کردیم میریم سراغ ترکیب نود.جیاس دوست داشتنی با داکر