ویرگول
ورودثبت نام
نسرین شیرین نیاز
نسرین شیرین نیاز
نسرین شیرین نیاز
نسرین شیرین نیاز
خواندن ۳ دقیقه·۶ سال پیش

جستار شخصی چیست؟



«اگر جستار همان اقدام به جستجو باشد –آزمودن بختی برای یافتن و نه چیزی مسلم،نه چیزی قطعی:چیزی باشد که مولف بر اساس تجربه‎ی شخصی و دیدگاه ذهنی خودش بدان مبادرت ورزیده- ممکن است به نظر برسد عصر ما به لحاظ جستاری،دورانی طلایی است.»

جاناتان فرنزن گوینده‎ی جملات بالا و از برترین جستارنویس‎های این دوران، جستار شخصی را جستار محض می داند.خرده روایتی شخصی از دیدگاه ذهنی ِراوی ، جایی‎که هم چیزهایی را به خواننده نشان می دهیم و هم چیزهایی را مستقیم می‎گوییم . چیزهایی که نوشتن از آنها وادارمان می‎کند موقعیت خودمان را نسبت به آن موضوع بسنجیم.

مثل وقتی که نصفه شب از خواب بیدار می شویم و اتفاق عادی که در طول روز برایمان افتاده را بی‎جهت مرور می‎کنیم ، این اتفاق عادی می‎تواند یک بگو مگوی ساده ،یک حرکت ناگهانی، یک اخم یا لبخند بی‎موقع از دوست همسر یا شریکمان باشد! و درست در لحظه‎یی که دوباره می‎خواهیم به خواب برویم در همان لحظه احتمالا می‎فهمیم که در دوستی یا ازدواجمان تنهاییم یا شراکتمان یک ایرادی دارد!

اگر ادامه بدهیم شاید سوال های دیگری توی‎ذهنمان شکل بگیرد که جوابی نداشته باشد یا جواب‎های عجیبی برای سوال هایی که قبلا داشتیم پیدا کنیم . شاید هم فقط دوباره بخوابیم . اما اگر خوابمان نبرد چی ؟

اگر این لحظه‎ ی احتمالی فهم حقیقت از درون اتفاقی ساده کِش آمد و تا صبح سوال‎ها بزرگتر شدند تا جایی که در طول آن روز و روزهای بعدش ذهن ما را وسط امور روزمره مدام گیر‎انداختند چه؟

وقتی ذهن چنین اخطار واضحی برای مکث کردن به ما می‎دهد باید چه کار‎کنیم؟

یکی از بهترین راه ها برای مکث کردن و روبرو شدن با سوال‎ های بزرگ‎تری که سراغمان میاید نوشتن جستار‎شخصی است.

جستار‎شخصی مثل یک سفر درونی عمل می‎کند.سفر به درون داستانی که در اعماق ما پنهان شده و نوشتن آن در فرم جستار بخش‎هایی از هویت ما را مثل یک نقشه ترسیم می‎کند . در این توقف آگاهانه‎ ی امور سفر می‎کنیم تا داستانمان را ،خودمان را در برابر یک موضوع دوباره تعریف کنیم . در این سفر چیزی از ما که به سوال یا جواب یا داستان بزرگتری متصل است امکان تبدیل شدن به کلمات را پیدا می‎کند .

وقتی جستار شخصی می‎نویسیم به فکرها و احساساتی تجسم می‎بخشیم که تا قبل از آن فقط به‎ شکل مبهمی می‎دانستیم درون ما وجود دارند. در‎واقع نوشتن جستار‎شخصی به ادراک ما از داستانمان شکل‎و‎صدا می‎دهد.

و داستان ما که مثل آتشی درونمان را سوزانده ، داستان ما که مثل تخته‎سنگی درون ما سنگینی می‎کند ، داستان ما کوچک و عادی یا عجیب و غیرقابل باور وقتی تبدیل به کلمات می‎شود می‎تواند نور کوچکی به راه نفر‎بعدی بتاباند .

در واقع جستار‎شخصی یکی از بهترین راه‎ها برای تبدیل این داستان به کلمات است. راهی همدلانه و هوشیارانه برای به اشتراک گذاشتن تجربه‎ ی خودمان و نسبت آن با جهان برای نفر بعدی.

و اگر‎ما در عصر‎ طلایی‎ جستار زندگی می‎کنیم، اگر بی‎خوابی‎های شبانه داریم و درونمان چیزی هست که در جهان متراکم و آشفته‎ ی امروز فرصت باقی ماندن در ذهن آدم‎ها را ندارد ، شاید نوشتن جستار‎شخصی همان فرصتی باشد که این "خود" را در برابر چشم دیگران قرار می‎دهد تا به سطحی عمیق از تجربه انسانی دست پیدا کند.

جستارادبیات
۵
۰
نسرین شیرین نیاز
نسرین شیرین نیاز
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید