دیشب خواب درختی را دیدم در آتش. شاخه های ناگوار حقیقت میسوخت و دود آسمان را گرفته بود، پرنده تب زده ای میان دود به دنبال جوجه هایی که هرگز پرواز نخواهند کرد.
بیدار میشوم و میفهمم زیبایی تنها لحظه ایست در خیره شد.