گل آفتابگردان همواره به سمت خورشید رو میکند و نماد وفاداری نسبت به معشوق است."
خودم را آفتابگردان نامیدهام
حواسم به همه کس و همه جا بود به جز «خودم»
طفلی زیر بار مشکلات من قامت خم کرده بود
یک تنه رهایش کردم با دنیایی از سردرگمی و کلافگی بجنگند.
چقدر بی انصاف بودم و خبر نداشتم ، گمان میکردم مهربانم
اما خودم را تنها یافتم ، محتاج بود به ذرهای مهربانی . چگونه توانستم؟
من قوی بودم در رنج دادن خودم..
کنون تنها معشوقهام خودم است. معشوقهی مو بلوند و زیبای استوارِ من .