آیا حتی یک نفر پیدا میشود که از سرزنش خوشش بیاید؟
بعید است...
اما به شدت اخلاق سرزنش کردن بین برخی انسانها رایج است.
عجیب نیست؟
یعنی هیچکس از سرزنش شدن خوشش نمیآید و حتی میداند چه دردی دارد اما دقیقا رفتاری که دوست ندارد را به راحتی برای دیگران مورد استفاده قرار میدهد.
یعنی نمی توانی یک لحظه تأمل کنی، و فکر کنی؟ چرا سرزنش می کنی؟ نمی توانی با زبان مشفقانه، توصیه کنی؟ راهکار نشان دهی؟ راه حل جلوی پای فرد بگذاری یا صرفا نظرت را بیان کنی؟
از مسائل فردی و خانوادگی که عبور کنیم، در مسائل اجتماعی، اقتصادی، سیاسی و فرهنگی، مدام یک عده هستند که آمادهاند... که یک نفر یک اقدامی کند و آنها دست به قلم شوند و تضعیف و تحقیر و سرزنش...
بارها در همین شبکههای مجازی شاهد بودهام که افراد جرأت نمیکنند دست به کاری بزنند، یا حرف درستی را بیان کنند. چرا؟ از ترس سرزنش!
افرادی هم که شجاعت به خرج میدهند و حرف درستی را مطرح میکنند یا کار مهمی را انجام میدهند، خودشان را باید آماده کنند. برای؟ سرزنش!

چه فسادی ایجاد کرده این توئیتر.
چه برملایی شده وضعیت اخلاقی برخی...
کسانی که روحیه سرزنش دارند شاید زیاد سرزنش شدهاند، شاید هم به وقت تربیت اخلاقی نشدهاند. از طرفی، اخلاق بد سرزنش کردن، میتواند به یک بیماری تبدیل شود. یعنی قلب و عقل آن فرد بیمار شود.
دیگر ناخواسته در هر حرکت و اقدام و حرفی بگردد نکتهای منفی پیدا کند تا زبان به سرکوفت و سرزنش باز کند.
چقدر این دست آدمها دوست نداشتنی هستند. چقدر این شخصیتها غیر قابل تحمل هستند.
چه ظلمی میکنند به روان خود، خانواده خود، سرزمین خود، جهان خود...
چقدر باعث کدورت قلبها میشوند، چقدر باعث بغض آدمها شدهاند. چقدر دل شکستهاند...
چقدر مانع پرورش امید و اعتماد به نفس و تلاش دیگران شدهاند...
خیلی مراقب باشیم. و مراقبت کنیم از نفسمان، هر شب گفتار و رفتارمان را محاسبه کنیم. عذاب دادن بندگان و مخلوقات خدا، جز مجازات الهی انکارنشدنی، اثر وضعی ناراحت کنندهای خواهد داشت، هم در زندگی این دنیای ما، هم زندگی ابدی ما.