ویرگول
ورودثبت نام
تا انتهای افق
تا انتهای افقمشاهدات، تجارب و یادداشت های یک دانشجوی ایرانی در فرانسه
تا انتهای افق
تا انتهای افق
خواندن ۲ دقیقه·۵ سال پیش

راز طول عمر

یک خانواده شاد ایتالیایی.

پدر (پایین تصویر) ۱۰۲ ساله

و ۴ فرزندش...

و راز این طور عمر را در متن زیر دنبال کنید:

در این برنامه تِد، با عنوان «ممکن است راز طول عمر انسان‌ها، زندگی اجتماعی باشد»، ارائه‌دهنده، از یک روستایی در ایتالیا رونمایی می‌کند که طول عمر افراد بسیار بالاست. زن و مرد مساوی بیش از ۱۰۰ سال عمر می‌کنند.

در تحقیقاتی که انجام می‌دهد، متوجه می شود نقش ژن و آب و هوا و تغذیه و... آنقدر جایگاه بالایی ندارد نسبت به آنچه او کشف می‌کند. اصلی ترین علت این طول عمر روابط نزدیک خانوادگی و فامیلی و محله‌ای مردم است. خانه‌ها در هم تنیده است و زندگی مردم دهکده به هم وصل است. مردم با هم ارتباط دارند. معاشرت دارند، به هم اعتماد دارند، نسبت به هم مشکوک نیستند و کمک‌کار هم هستند.

اصلا طراحی این روستا بر اساس حمایت و اتحاد اجتماعی بوده. تعداد فرزندآوری بالاست. ۶ فرزند را در یک خانه کوچک بزرگ می‌کنند. لذا بهم نزدیک‌اند. حتی فیزیکی. مدام کنار هم شام و ناهار می‌خورند. برای هم غذا درست می‌کنند و درِ خانه هم می‌برند. همه با هم آشنا هستند، با هم صمیمی هستند. همسایه ها به خوبی هم را می شناسند، از هم مراقبت می کنند، دور هم جمع می شوند. بچه‌ها بازی می‌کنند. فرزندان کنار پدر و مادر خود هستند. از هم مراقبت می‌کنند. این مراقبت را افتخار می‌دانند. هرکس هرجا می‌رود به گپ و گفت می‌پردازذ و همه اینها طبق تحقیقات، هورمون های لازم شادی و نشاط و سلامت را در انسان فعال می‌کند.

خیلی این برنامه برایم جالب بود. همه این توصیه‌ها در دستورات دینی و فرهنگ تمدنی ما بوده است. وقتی می‌گفتند مسلمان نیست کسی که از حال چهل همسایه خود باخبر نباشد... یا انقدر پیامبر از همسایه سفارش کرد که ما گمان کردیم ارث می‌برد... جایگاه و ارزش خانواده و دوست هم که جای خود...

کافی بود ما به این دستورات و توصیه‌ها ایمان داشتیم و عامل بودیم. ما یعنی همه آدم‌ها. آن وقت دیگر امروز شاهد این از هم گسستگی روابط خانوادگی و نداشتن دوست صمیمی برای درد دل و حرف زدن نبودیم. یا مثل غالب آدم‌ها بخصوص در کشورهای شدید صنعتی شده، تک تک، غریب و تنها، در یک آپارتمان زندگی نمی‌کردیم و افسرده و پژمرده عمر نمی‌گذراندیم. بی‌اعتمادی و بی‌پناهی موج نمی‌زد. خودخواهی و خودپسندی نبود و دنیا به جایی نمی‌رسید که امروز بگویند از هر ۴ نفر ۱ نفر هیچ کس را برای درد دل کردن یا حرف زدن برای آرامش گرفتن ندارد…

پ.ن۱: به وفور در ایران خودمان از این خانواده‌ها که در غرب پدیده شده و مورد مطالعه قرار می‌گیرد، دیده‌ایم.☺️

پ.ن۲: ترجمه بخشی از این ارائه را در پست بعدی ارسال می‌کنم. که ان شاء الله ما به آن مبتلا نشویم و اگر شدیم خودمان را هرچه زودتر نجات دهیم و راه رفته غرب و شرق را نرویم...

پیوند برنامه:

https://www.ted.com/talks/susan_pinker_the_secret_to_living_longer_may_be_your_social_life

تلگرام

ایتا

اینستاگرام

بله

سروش

طول عمرفرهنگخانواده
۴
۲
تا انتهای افق
تا انتهای افق
مشاهدات، تجارب و یادداشت های یک دانشجوی ایرانی در فرانسه
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید