بعد از مدت های طولانی از تاثیر رسانه در وارونه جلوه دادن واقعیت های زندگی به مردم، و نقش آفرینی انسان های حقوق بگیر در این مسیر، با رایج شدن شبکه های اجتماعی که به شکستن این انحصار انجامید، ما مردم معمولی هم فرصت پیدا کردیم که از این تریبون استفاده کنیم و بدون وابستگی به جایی یا کسی و بدون دریافت مزد، از حقایق موجود بگوییم.
خیلی از مردم معمولی تصمیم گرفته اند که بدون واسطه عینک های رنگی که خیلی از رسانه های هدفمند جهان به چشم مردم دنیا می زنند، نفر به نفر، دنیای واقعی را به مردم عرضه کنند.
دیشب با یک برنامه هلندی در یوتیوب مواجه شدم که بر خلاف تمام تبلیغات رسانه های رایج که از آزادی زنان و علاقه زنان به بی پوششی و رهایی می گویند، از دستاویز قرار دادن جذابیت جسمانی زن ها برای لذت بردن مردها می گفت...
بله. این برنامه که در یوتیوب موجود است، با مقایسه نوع لباس ورزشی زنان و مردان در المپیک، به این نتیجه می رسد که پوشش لباس زنان در یک ورزش مشابه بسیار کمتر از لباس مردان است و وقتی در این خصوص تحقیق می کند متوجه می شود که رسما قانون شده که زنان با لباس کمتری در مسابقات حاضر شوند و اگر لباس حتی کمی بیشتر باشد جریمه دارد... با تحقیقات به مسئولی می رسند که رسما می گوید: بله اندازه لباس زنان مشخص شده، چرا که از راههای جذابیت بصری بینندگان برای حضور بیشتر و بیشتر و دنبال کردن برنامه المپیک، نمایش زنانی است که بخاطر نوع لباس هایشان، تحریک کننده و مهیج هستند...

امکان پخش این مستند را به دلیل تصاویر نامناسبش نداردم. اما تیتر اصلی برنامه و لینک را قرار می دهم که کسانی که دغدغه سند دارند، بررسی کنند.
Zo bloot zijn de Olympische Spelen
https://www.youtube.com/watch?v=CJZW939Ef2U

ترجمه مستند خبری هلند در خصوص لباس زنان در المپیک:
به چه چیزی در مورد ژیمناستیک زنان توجه می کنید؟
همه یکسان لباس نپوشیده اند...
سارا آلمانی و تیمش از کاهش شدید استاندارها در پوشیدن لباس احساس ناراحتی می کنند.
آن ها ژیمناستیک را در لباس پوشیده تری ترجیح می دهند.
یا به عنوان مثال: بازیکنان هندبال ساحلی نروژ به دلیل بلند بودن شورت ورزشیشان جریمه شدند...
یکی از این بازیکنان می گوید: اگر مردان مجاز به انجام این ورزش با تی شرت و شلوارک هستند، پس ما نیز باید بتوانیم این کار را انجام دهیم. وقتی ما هم همین ورزش را انجام میدهیم!
ما بعد از نگاه کردن به هزاران عکس مسابقات المپیک به طور خاص متوجه این موضوع شدیم که زنان بیشتر از مردان برهنه ورزش می کنند.
مثلا در والیبال ساحلی مردان ۵۲ درصد و زنان ۱۷ درصد لباس به تن دارند.
عموما در بازی های المپیک بحث سر لباس زنان است...
به طور مثال سرنا ویلیامز تنیسور برتر، یک لباس سرهمی کاملا پوشیده در بازی به تن داشت. اما مرد فرانسوی مسئول، به لباس او واکنش نشان داده بود و گفته بود: فکر می کنم گاهی زیاده روی میکنید و این دیگر مجاز نیست. شما باید به بازی و مکان احترام بگذارید...
به دنبال آن در یک برنامه تلویزیونی یک مجری با تعجب می پرسد که دقیقا چه ارتباطی بین لباس ورزشکار و بی احترامی به تماشاچیان فرانسوی وجود دارد؟! بعد خودش میگوید: شاید مثلا میخواهد بگوید این نشان میدهد این زن زیادی غمگین است...
اما در خصوص بدمینتون در سال ۲۰۱۱ صحبت نوع لباس زنان شد و اتحادیه مطرح کرد که بجای شلوارک، بهتر است زنان ورزشکار این رشته دامن بپوشند چون این میتواند جذاب تر باشد. زنان با دامن توجه به این ورزش را افزایش میدهند و حامیان مالی بیشتری جذب می کنند...

اما چرا اینطور است؟
از مدرس ارشد رشته جنسیت و ورزش سوال پرسیدیم.
او می گوید: شما می توانید بگویید این ورزش ها چگونه ساخته شده. باید بدانید که هیات ها و انجمن های ورزشی بسیار مردانه بوده است. چون ۱۲۰ سال پیش زنان به سختی ورزشی را انجام می دادند.
همین الان در پست های مدیریتی ورزشی بالاتر، یعنی اتحادیه ها، هنوز ۸۰ درصد مردان هستند که حضور دارند.
پس اینها تعیین میکنند که مقررات چیست و اندازه لباس را تعیین میکنند.
این جنسیت گرایی وجود دارد، زنان در مورد بدن خود هم نمی توانند نظر خود را داشته باشند، و موضوع فقط لباس آنها نیست.
در واقع این طرح درباره برهنه کردن لباسها است که بدن زن در مخاطب، برای جذب بیشتر، ایجاد حس شهوانی کند...
البته باید بدانید زنانی هم هستند که دوست دارند برهنه تر از مردان باشند.
ورزشکاران زن زیادی هم هستند که علاوه بر عملکرد خود، با ظاهر خود هم پول در میآورند..
در پایان این مستند هم توییتهای مردم را از تصاویر نامناسب از زنان در المپیک نشان می دهد که مثلا نوشته اند:
- اووووه. این همه اون چیزیه که شما را مجبور به رفتن به ورزشگاه می کنه...
- این عکس ها محرک جنسی است.
به عقیده منتقدان، انجمنهای ورزشی، مظهر تبعیض جنسیتی هستند.
مدیر انجمن می گوید: با این تصاویر ما فقط بدن آنها را تحسین میکنیم، در حالیکه این ورزشکاران خیلی برای ورزش خود تمرین کرده اند...
اما اگر به آن انجمن نگاهی بیندازید می بینید که واقعا همین است. که همه نگاهها ناخواسته حول ... می چرخد...
در نهایت مجری این مستند می گوید:
اما ممکن است این قاعده تغییر کند. ورزشکاران زن دوست دارند خودشان تصمیم بگیرند چه بپوشند.
این فقط درباره شلوار و پیراهن نیست. در مورد روسری و کلاه برای موهای آفریقایی هم هست.
(اینجا تصویر یک زن محجبه تنیسور را نشان میدهد که در تصویر بالا می بینید.)
و در پایان تصویر خطوط لباسهای مشابه زن و مرد در یک نوع رشته ورزشی را نشان می دهد و می گوید:
این ها همه لباس های المپیک است اما آنچه بیش از همه دیده می شود شلوارهای کوتاه بیشتر در زنان است و اینکه آستین ها کوتاهتر است...