دیروز اونی که خیلی دوستش دارم و مال من بود و نیست و هفته ای 7 روز با 10 نفر هست و یک بی بندوبار مطلق هست رو دیدم....تا ساعتها حالم خراب بود. آخه چرا من نباید یک دختر باشم تا اون مال خودم بشه یا یک پسر باشم تا به اون حسی نداشته باشم .نمیدونم خدا چقد برای اون وقت گذاشته یا چقد برای برنامه ریزی عذاب من وقت گذاشته که به اینجا رسیدم .اصلا نمیدونم هستم یا نه .بعضی وقتها فکر میکنم وجود خارجی ندارم .
