♥️نام رمان:
#دژخیم
♥️به قلم:
#نیلوفر_رستمی
#پارت_۱
بین ترافیک سنگین مانده بود و سرش را با ریتم آهنگ راک اند رولی که از سیستم پخش میشد تکان میداد که با احساس تکان شدید ماشین، کمی رو به جلو رفت و نگاهش را به آینه بغل دوخت. پرشیای قرمز صفحه دودی، از پشتسر به ماشینش زده بود و چراغ راهنمای فعالش هم به همین دلیل بود.
پوفی کشید و پخش را خاموش کرد. یقهی پیراهنش را مرتب کرد و آستینهای بالازدهاش را بالاتر کشید و از ماشین پیاده شد.
همزمان، دختر جوانی از پرشیا پیاده شد و قبل از اینکه به سیاوش مهلت حرف زدن بدهد گفت:
_ چه وضع رانندگیِ آقای محترم؟ نگاه کن نگاه کن! ببین چی به سر عروسکم آوردی... د وقتی بلد نیستی واسه چی میشینی پشت همچین ماشینی که افتضاح به بار بیاری؟
سیاوش یک تای ابرویش را بالا انداخت:
_ شما احیانا دیشبو کنار کمد نخوابیدی؟
دختر لحظهای مات نگاهش کرد. سوال بیربطش را بدون اینکه هضم کند یا بفهمد، بیفکر پاسخ داد:
_چرا تختم بغل کمده...
سیاوش لبخند کمرنگی زد و به مسخره لپهایش را پر و خالی کرد:
_همینه فاز کمدی بودن برداشتی دیگه عزیز من! وگرنه آدم عاقل که تو روز روشن شِر و ور نمیبافه و پشت هم ردیف نمیکنه...
حالا اشکال نداره،بیا من یه پیشنهاد بهت بدم هلو! درمون دردت بشه و دیگه نیازت نیفته به دوا دکتر که از شما چه پنهون این دست به قیچیا یه رودهی راست تو شکمشون نیست...
جای این سانگلس مارک دار که چپوندی رو چشمت و شیشههاتم کمپلکس فرستادی معدن زغال، یه عینک طبی شیک و مجلسی بزن رو چشمات که لااقل جلو دهنتو بیای صاف نری تو صندوق مردم...
دختر که تازه متوجه حرفهای او شده بود، اخمی به چهره نشاند و بلند گفت:
_ادبتو رعایت کن آقای محترم! اولا که من هرکاری میکنم و شیشههام هر مدلی که هست فقط و فقط به خودم مربوطه! دوما، وقتی بد جا وامیستی منتظر اینم باش یه نفر از پشت سر بکوبه به ماشینت...
❌شات و کپی پیگرد قانونی دارد❌
@Nilufar_Rostami✍