عصر دلتنگی

بچه که بودم از عصرها بدم میومد

ناهار رو که می‌خوردیم همه عادت داشتن می‌خوابیدن و من تنهاترین کودک جهان می‌شدم.

بدون هم بازی، بدون تفریح، بدون دلخوشی، بدون هم صحبت...

الان عصره؛ خیلی عصره....