مرا بگو..

مرا بگو که به ساحتِ خیالِ تو
تن می‌سایم
و به حضورِ ممتدِ تو
دل می‌بازم
مرا بگو
که دستم
اگرچه به لمس‌ تطیهرِ تو
نمی‌رسد
در سرانگشت‎هایم فقط
نام تو آواز می شود
در آئینه‎ام درخششی
جز برق نگاهِ تو نیست
هر بار می‌بارم و از نو
به دریایِ تو می‌آمیزم
من دست از گریستنِ شعر
در هولِ نبودنت بر می‌دارم
تو دست از شستنِ زخم‌هایم بردار
در شوره‎زارِ خاطره
من از ارتفاعِ بی‌تو
می‌لغزم
تو به آخرین شاخه بال بگشا
به وسعت آبی پهناوری
به عبور وسوسه انگیز خاطره ها

نیلوفر ثانی