
زیبا..
شب در مسیر ِخویش
دلگرم نفسهای تو شد
وسپیدهی ِنگاهت، فتحش کرد
و آفتاب به سجود
پیش پای ِحضورت تن داد
وقتی تو هستی
جرأت بیداری کم نیست
و شوقِ درودی دوباره
به جهان ...
وقتی تو هستی
حرف های ما از جنس آئینه
رویایمان از عطر خواستنی لبریزست که بی هم
می شکند
و بغضی که بودنش
عشق را بیش از پیش
در دلمان جان می دهد
زیباجان
وقت در شتاب و جهان در گیرو دار فراموشی ها
تو بمان و دست هایت را
به گرمی دست هایم آشنا کن.
نیلوفرثانی