من حدود ۱۲ گرم طلای آنلاین داشتم و تا قبل از ماجرای میلی‌گلد، خیلی بهش فکر نمی‌کردم. با خودم می‌گفتم طلاست دیگر؛ توی حسابم ثبت شده و هر وقت بخواهم می‌توانم بفروشم یا تحویل بگیرم. تا اینکه خبر رسید بعضی از کاربران برای برداشت پول یا تحویل طلا معطل شده‌اند. همان‌جا بود که فهمیدم داشتن عددی از طلا توی صفحه گوشی، با داشتن خود طلا توی دست فرق دارد.
ماجرا از این قرار بود که میلی اعلام کرد به بخشی از طلای نگهداری‌شده‌اش در بانک کارگشایی دسترسی ندارد و محدودیت درگاه‌های پرداخت هم باعث شده بعضی از تسویه‌ها با تأخیر انجام شوند. شرکت گفت معادل ۹۶۵ کیلوگرم طلا برای تعهدات کاربران در خزانه‌های بانکی نگهداری می‌شود؛ البته این عدد را خود میلی اعلام کرد و من تأیید مستقل آن را پیدا نکردم.
درباره دلیل محدودیت هم روایت‌ها با هم فرق داشت. میلی از مشکل دسترسی به طلاها و درگاه‌های پرداخت گفت، اما پلیس ادعای «کارشکنی» را رد کرد و گفت اقداماتش در چارچوب قانون و پس از هشدارهای قبلی درباره رعایت‌نشدن ضوابط انجام شده است. برای همین، ماجرا فقط این نبود که کاربران نگران شوند؛ اختلاف بر سر علت اتفاق هم نگرانی‌ها را بیشتر کرد.
بعدتر میلی اعلام کرد دستور آزادسازی طلاهایش از بانک کارگشایی صادر شده و روند تسویه سرعت گرفته است. طبق آخرین اطلاعیه‌ای که پیدا کردم، میلی در ۱۹ مهر گفت صف درخواست‌های برداشت به صفر رسیده و از ۲۰ شهریور تا ساعت ۱۸ روز ۱۸ مهر، در مجموع ۱۳ هزار و ۲۱۳ میلیارد تومان از مطالبات کاربران تسویه شده است. شرکت همچنین گفته ۶۹۶ هزار درخواست برداشت با موفقیت انجام شده و ۲۶۳ هزار درخواست را خود کاربران لغو کرده‌اند؛ مبلغ درخواست‌های لغوشده به کیف پولشان برگشته بود.
با شنیدن خبر پایان صف برداشت، کمی خیالم راحت‌تر شد؛ اما استرس آن روزها باعث شد بیشتر به این فکر کنم که طلای آنلاینم دقیقاً کجا نگهداری می‌شود و اگر یک روز دسترسی به آن مختل شود، چقدر باید منتظر بمانم. حتی صفحه پیگیری خود میلی هم توضیح می‌دهد که ثبت وضعیت «موفق» لزوماً به معنی نشستن پول در حساب نیست؛ ممکن است فقط یعنی مبلغ به بانک ارسال شده است.
این ماجرا برای من ثابت نکرد که طلای آنلاین حتماً از بین می‌رود یا همه سکوها مشکل دارند. ولی یادم انداخت که موجودی داخل اپلیکیشن، با طلایی که می‌توانم خودم نگهش دارم یکی نیست. خرید آنلاین راحت است، اما در شرایط خاص، دسترسی به دارایی می‌تواند به عملکرد شرکت، بانک و مسیرهای پرداخت وابسته شود.
حالا اگر از من بپرسند برای آرامش خاطر کدام را ترجیح می‌دهم، جوابم این است: اگر جای امن و شرایط مناسب نگهداری طلا را دارید، من طلای فیزیکی را ترجیح می‌دهم. دست‌کم می‌دانم خود طلا پیش خودم است و برای دسترسی به آن منتظر بازشدن یک درگاه یا حل‌شدن یک اختلال نمی‌مانم. البته نگهداری طلای فیزیکی هم مسئولیت خودش را دارد؛ باید حواسمان به امنیت، اصالت و فاکتور خرید باشد.
