سوار تاکسی میشم و ساعتم رو نگاه میکنم و میبینم یه ربع به هشت شبه و فکر میکنم دوازده ساعت سر کار بودم و تمام مدت مشغول بودم همیشه وقتی خیلی خسته ام فکرای عجیب و غریب میاد سراغم به این فکر میکنم که دیشب خواب دیدم با عشق نوزده سالگیم ازدواج کردم یادم می افته شب قبلش داشتم یکی از اینبچه سلبریتی ها رو توی اینستا میدیدم و باخودم فکر کرده بودم اگه نوزده سالگی با عشق جوانی ازدواج کرده بودم می تونستم بچه ای همسن این دختر داشته باشم فکرم دوباره پراکنده میشه و میره سمت یه خانمی که یه استاد توی رشته ماست فکر میکنم من و اون تحصیلات و تجربیاتمون یکیه چرا اون اونجا من اینجا . فکر میکنم خوب اون ادم خوب خودش رو پرزنت میکنه ولی من هنوز بلد نیستم حتی کار عالی خودم رو خوب پرزنت کنم فکرم پرت میشه به حرفهای صبح رییسم که میگفت وظیفه ما ماله کشیدنه حتی زمانی که اشتباه کردیم به این فکر میکنم که همیشه پایبند ارزش صداقت و درستی بودم و هر وقت اشتباه میکنم تمام و کمال قبولش میکنم و توجیهش نمیکنم . حواسم پرت میشه که رسیدم مقصد و باید پیاده بشم و وقتی دارم در تاکسی رو می بندم فکر میکنم اگه واقعا جهانهای موازی وجود داشته باشه الان من تو کدوم جهان خوشبخت ترم