برای خوردن باید ببینمش، بشنومش، ببویمش، با دستهایم بگیرمش، رویش زبان بکشم، در دهانم بگذارمش،در دهانم بچرخانمش، با ولع تمامش را بمکم، زیر دندانهایم خُردش کنم و ببلعمش.
من برای خوردن باید او را بفهمم.
من نیاز به خوردنش دارم. از هر جهت، از هزار راه، در همهی ابعاد.
من نیاز به خورده شدن دارم. از هر جهت، از هزار راه، در همهی ابعاد.
من برای فهم جهان به دهان نیازمندم.
پن: از اون نوشتههاست که واقعا دلم میخواد یه کتاب بشه ولی نمیدونم از کجاش بنویسم. فعلا همینقدر باشه برای ایستادگی مقابل کمالگرایی:)