سرزمینش پر از کارهای نیمه کاره بود. کارهایی که نصفه نیمه رها شده بودند و هر کدامشان یک گوشه افتاده بودند. میتوانید شلوغی شهر را تصور کنید؟ شهری که تویش هر کاری نصفه مانده باشد. بعضی هایشان کهنه و مندرس بعضی کپک زده و بعضی گندیده و از یادها رفته بودند.
در آن شلوغی، هر کار تازه ای که متولد میشد بر آن بود که هر چه سریعتر هویت بگیرد برای همین عجولانه میپرید وسط یک کار در حال انجام و باعث میشد آن کار نصفه و خراب و رها شود.
هرچند کار نورسیده خیلی زود به هویت میرسید اما در نهایت کار دیگری متولد میشد و باز هم همان آش و همان کاسه...
او پادشاه این شهر است و باید قبل از آنکه شهر از درون بپاشد یا آنقدر ضعیف شود که با یک فوت دشمن از جا کنده شود فکری به حالش کند.