یکی از عوامل اصلی موفقیت در تمامی عرصه ها، خودباوری است.
تعریفی زیبا از خودباوری:
یک حالت مثبتِ روحی و روانی است که در نتیجه احساس ارزشمندی در نفس انسان پدید می آید و او را آماده می سازد تا از طریق بهره گیری از لیاقت ها و توانمندیهایی که دارد به انجام وظایفی که بر عهده اوست قیام نماید و در این راه از مشکلات و موانعی که پیش می آید هراسی به دل راه ندهد.
از این حالت روحی در فرهنگ اسلامی با تعابیری چون علوّ همّت، مناعت طبع، اعتماد به نفس، عزّت نفس و ... یاد می شود.
در واقع خودباوری باور به استعدادها، توانایی ها و نیروهای نهفته فطری درونی است که با اتکا به آن، می توان به اهداف موردنظر در زندگی رسید و به آنان جامه عمل پوشاند. مرحله عالی خودباوری، شکوفایی همه استعدادهای بالقوه فرد است.
البته هرگز خودباوری بر خلاف نفس محوری، در برابر و در عرض اعتماد و توکل به خدا واقع نمی شود. بلکه این امر در طول اعتماد به خدا و در مقابل اعتماد به غیر است.
منبع: تا ثریا راهی نیست، ص۲۱