
هیچ بشری نیست که من با او "مکالمه" نکنم، یا مستقیم(وحی) یا من وراء حجاب (الهامات بشری) یا از طریق یک پیغامبر که باذن من پیام مرا به آن بشر میرساند(شوری، ۵۱)
طبق این آیه، خدا از سه راه با بنده هاش ارتباط برقرار می کنه. یا مستقیما بهشون وحی می کنه( شنیدین می گن ببین دلت چی می گه. دلمون نقش inbox پیام های خدا رو ایفا می کنه. اصل اصلش جایگاه معرفت و آگاهی تو دلمونه و ما به اشتباه به ذهنمون رجوع می کنیم)، الهامات بشری (کافیه حواست به نشانه ها باشه. شده گاهی تمام حواست به یک مسئله ای هست و یه کتاب ورق می زنی یا، یه شعر یا متن تو نت و تلگراام و اینستا می خونی و یا حتی خود قرآن رو که باز می کنی، و یهو جوابش رو پیدا می کنی؟)، و پیغامبر (معتقدم منظور از پیغامبر فقط حضرت موسی و عیسی و حضرت محمد و .... نیستن -اون ها، برگزیده پیغامبرها هستن- بلکه تک تک بنده های خدا می تونن پیغامبر خدا برای بنده های دیگه باشن.)
خدا منو خیلیییی دوست داره چون وقتایی که ذهنم خیلی درگیر ه و حواسم نیست و وحی ها و الهاماتش رو متوجه نمی شم، یکی از پیغامبراش رو برام می فرسته تا پیامشو بهم برسونن. چه حس با شکوهیه وقتی پیغام یار رو دریافت می کنی. آدم قند تو دلش آب می شه... یه جور آرامش خاطر... امنیت... مثل دختر بچه ای که دستش تو دست باباشه( چقدر دلم خواست)..... چشامامو می بندم و از ته ته دلم می گم آآآخخخخییییشششش یکی حواسش بهته نیکو گلی.....
امشب خدا این پیغام رو برام فرستاد:
دخترخوبم باعاشقانه های زندگیت عاشقی و افکارمنفی راازخودت دورکن ٭٭ توتنها برای خودت وعاشقانه های زندگیت کافی هستی٭٭٭