فروید معتقد هست اگر انسان صدمه هیجانی مهمی را تجربه کند این صدمه ممکنه به مرور زمان بوسیله عواملی مانند برون ریزی هیجانی یا همسو شدن با سایر تداععیها کم رنگ شود واز قدرت ان کاسته شود ولی گاهی هیجانات روانی وارد ناخوداگاه شده و همانجا بصورت یک عاطفه سرکوب شده باقی میماند و در بلند مدت از طریق تبدیل شدن به علایم جسمانی راهی برای ابراز اگاهانه پبدا میکند ( هیستری ) یا خود را بصورت یک بیماری اضطرابی روان نژندانه بروز میدهد و شیوه درمان روشن هست باید بیمار رو کمک کرد ضربه روانی رو بیاد بیاورد و به عاطفه مسدود شده اجازه بیان بدهد و بهتر هست این عاطفه سرکوب شده را بصورت کلامی و رفتاری ابراز کند هر گاه این عاطفه سرکوب شده به اگاهی بیاید قدرت ان کم میشود و به مرور بی اثر میشود
@nikm94694