
قبولی در آزمون دکتری پایان مسیر نیست. بسیاری از دانشجویان بعد از عبور از آزمون کتبی و حتی مصاحبه تازه با مرحلهای روبهرو میشوند که شاید در ابتدا چندان جدی به نظر نرسد: ارائه مدرک معتبر زبان. مدرکی که بسته به دانشگاه، رشته و مقطع تحصیل میتواند برای آزمون جامع، ادامه تحصیل یا ورود به مراحل پایانی دوره دکتری ضروری باشد.
اما دقیقاً چه مدرکی باید بگیریم؟ آیا همه دانشگاهها یک آزمون مشخص را قبول دارند؟ مدرک زبان را چه زمانی باید ارائه کنیم؟ پاسخ این سؤالها میتواند از یک دانشگاه تا دانشگاه دیگر متفاوت باشد.
دانشجویان دکتری معمولاً با چند آزمون زبان داخلی و بینالمللی روبهرو هستند. MSRT، TOLIMO، EPT و MHLE از شناختهشدهترین آزمونهای داخلی محسوب میشوند. در کنار آنها، مدارک بینالمللی مانند IELTS و TOEFL نیز در بسیاری از موقعیتهای دانشگاهی کاربرد دارند.
نکته مهم اینجاست که نمیتوان یک مدرک را برای تمام دانشجویان بهترین انتخاب دانست. دانشگاه محل تحصیل و مقررات آموزشی آن تعیین میکند کدام آزمونها مورد تأیید هستند و چه حداقل نمرهای باید کسب شود.
دانشجویان دانشگاه آزاد، دانشگاههای زیرمجموعه وزارت علوم و دانشگاههای علوم پزشکی ممکن است با قوانین متفاوتی روبهرو باشند؛ بنابراین قبل از ثبتنام در هر آزمون، بهتر است شیوهنامه آموزشی دانشگاه خود را بررسی کنید.
در مقطع دکتری، زبان انگلیسی فقط یک درس جانبی نیست. دانشجو باید بتواند مقالات علمی جدید را مطالعه کند، از منابع تخصصی استفاده کند، مقاله بنویسد و در بسیاری از رشتهها با پژوهشهای بینالمللی ارتباط داشته باشد.
به همین دلیل دانشگاهها تلاش میکنند حداقل توانایی زبانی دانشجویان را ارزیابی کنند. داشتن مدرک زبان برای دکتری در بعضی دانشگاهها ممکن است یکی از الزامات شرکت در آزمون جامع یا ادامه مراحل تحصیل باشد.
بنابراین به تعویق انداختن آزمون زبان میتواند در آینده باعث ایجاد فشار زمانی شود؛ مخصوصاً زمانی که دانشجو همزمان درگیر مقاله، رساله و آزمون جامع است.
پاسخ کاملاً به هدف شما بستگی دارد. اگر فقط برای ادامه تحصیل در یک دانشگاه داخلی به مدرک نیاز دارید، یک آزمون داخلی مورد تأیید دانشگاه ممکن است انتخاب منطقیتر و کمهزینهتری باشد.
اما اگر علاوه بر دوره دکتری به فرصت مطالعاتی، مهاجرت تحصیلی، اپلای یا همکاریهای بینالمللی فکر میکنید، بررسی مدارکی مانند IELTS و TOEFL ارزش بیشتری دارد.
در واقع بهتر است بهجای انتخاب مشهورترین آزمون، مدرکی را انتخاب کنید که بیشترین کاربرد را برای برنامه تحصیلی آینده شما داشته باشد.
یکی از اشتباهات رایج دانشجویان این است که دریافت مدرک زبان را تا نزدیک آزمون جامع به تعویق میاندازند. این تصمیم ممکن است باعث شود زمان کافی برای مطالعه، شرکت مجدد در آزمون یا رسیدن به حدنصاب دانشگاه نداشته باشید.
بهتر است از همان ترمهای ابتدایی دوره دکتری، مقررات دانشگاه را بررسی کرده و آزمون مناسب خود را مشخص کنید. سپس بر اساس سطح فعلی زبانتان یک برنامه مطالعاتی واقعبینانه داشته باشید.
انتخاب درست آزمون زبان میتواند مسیر دوره دکتری را بسیار سادهتر کند. ابتدا مشخص کنید دانشگاه شما چه مدارکی را میپذیرد، چه نمرهای میخواهد و تا چه زمانی باید مدرک را ارائه دهید. سپس آزمونی را انتخاب کنید که با سطح زبان، زمان و اهداف آینده شما هماهنگ باشد.
اگر این مرحله را زودتر جدی بگیرید، بهجای نگرانی درباره مدرک زبان در ماههای حساس دکتری، میتوانید تمرکز اصلی خود را روی پژوهش، مقاله و رساله بگذارید.