مهاجرت به یک کشور جدید فقط به دریافت ویزا، پیدا کردن شغل یا انتخاب دانشگاه محدود نمی‌شود. یکی از مهم‌ترین چالش‌هایی که مهاجران پس از ورود به کشور مقصد با آن روبه‌رو می‌شوند، برقراری ارتباط با دیگران است. از صحبت با کارفرما و استاد دانشگاه گرفته تا مراجعه به بانک، اجاره خانه و حتی خرید روزانه، همه به مهارت‌های زبانی وابسته هستند. بااین‌حال، آیا یادگیری زبان انگلیسی برای مهاجرت به تمام کشورها کافی است؟
پاسخ این سؤال به کشور مقصد، هدف مهاجرت و شرایط زندگی شما بستگی دارد. برای مثال، فردی که قصد ادامه تحصیل در کانادا را دارد، ممکن است به مهارت‌های زبانی متفاوتی نسبت به شخصی نیاز داشته باشد که برای کار به آلمان مهاجرت می‌کند.
انگلیسی یکی از کاربردی‌ترین زبان‌های جهان محسوب می‌شود و در بسیاری از کشورها، به‌ویژه در محیط‌های دانشگاهی و شرکت‌های بین‌المللی، کاربرد گسترده‌ای دارد. بااین‌حال، تسلط به انگلیسی همیشه به معنای برطرف‌شدن تمام نیازهای ارتباطی در کشور مقصد نیست.
برای مثال، در کشورهایی مانند استرالیا، بریتانیا و بخش بزرگی از کانادا، انگلیسی زبان اصلی ارتباطات روزمره است. در مقابل، در کشورهایی مانند آلمان، فرانسه و ایتالیا، حتی اگر بتوانید با انگلیسی تحصیل یا کار کنید، برای تعامل با مردم، انجام امور اداری و سازگاری با محیط زندگی ممکن است به زبان رسمی همان کشور نیاز داشته باشید.
بنابراین، بهتر است زبان موردنیاز خود را فقط براساس شرایط دریافت پذیرش یا ویزا انتخاب نکنید، بلکه زندگی پس از مهاجرت را نیز در نظر بگیرید.
کانادا دو زبان رسمی انگلیسی و فرانسوی دارد. انگلیسی در بیشتر استان‌ها رایج است، اما در استان کبک، زبان فرانسوی نقش اصلی را در محیط کار و زندگی روزمره ایفا می‌کند. همچنین در برخی برنامه‌های مهاجرتی، تسلط به فرانسوی می‌تواند امتیاز مهمی محسوب شود. بنابراین، انتخاب زبان باید براساس استان مقصد و مسیر مهاجرت انجام شود.
در آلمان برخی دانشگاه‌ها دوره‌های انگلیسی‌زبان ارائه می‌دهند و تعدادی از شرکت‌های بین‌المللی نیز با زبان انگلیسی فعالیت می‌کنند. بااین‌حال، تسلط به آلمانی برای پیدا کردن فرصت‌های شغلی بیشتر، ارتباط با مردم و انجام امور اداری اهمیت زیادی دارد. بعضی مسیرهای اقامتی نیز شرایط زبانی مشخصی دارند.
اگر قصد زندگی، تحصیل یا اشتغال در فرانسه را دارید، یادگیری فرانسوی می‌تواند روند سازگاری با جامعه را ساده‌تر کند. اگرچه برخی دانشگاه‌ها برنامه‌های انگلیسی‌زبان دارند، زبان فرانسوی همچنان برای بسیاری از مشاغل و فعالیت‌های روزمره ضروری است.
در این دو کشور، انگلیسی زبان اصلی آموزش، محیط کار و ارتباطات اجتماعی است. بااین‌حال، نوع مدرک زبان و حداقل نمره قابل‌قبول براساس مسیر مهاجرت متفاوت خواهد بود. برای مثال، شرایط زبانی پذیرش دانشگاه ممکن است با الزامات دریافت ویزای کاری یکسان نباشد.
انتخاب زبان بهتر است با بررسی سه موضوع آغاز شود: کشور مقصد، هدف مهاجرت و مدت‌زمانی که برای یادگیری فرصت دارید. اگر قصد تحصیل دارید، ابتدا زبان تدریس دانشگاه و شرایط پذیرش را بررسی کنید. برای مهاجرت کاری نیز باید به زبان موردنیاز کارفرمایان و مقررات شغلی توجه داشته باشید.
نکته مهم دیگر، تفاوت میان دریافت مدرک زبان و توانایی استفاده از آن در موقعیت‌های واقعی است. ممکن است فردی نمره مناسبی در یک آزمون کسب کند، اما همچنان هنگام مکالمه با پزشک، صحبت تلفنی یا شرکت در جلسه کاری دچار مشکل شود.
به همین دلیل، پیش از شروع یادگیری بهتر است درباره شرایط زبان برای مهاجرت در کشورهای مختلف، مدارک معتبر و سطح موردنیاز هر مسیر اطلاعات کافی به دست آورید.
هیچ زبانی را نمی‌توان بهترین انتخاب برای تمام مهاجران دانست. انگلیسی برای بسیاری از مقاصد کاربرد گسترده‌ای دارد، اما در بعضی کشورها یادگیری زبان محلی می‌تواند فرصت‌های تحصیلی و شغلی بیشتری ایجاد کند. تصمیم درست زمانی گرفته می‌شود که علاوه بر شرایط پذیرش و ویزا، نیازهای واقعی زندگی در کشور مقصد نیز بررسی شده باشد. درنهایت، هدف از یادگیری زبان نباید فقط قبولی در آزمون باشد؛ بلکه باید بتوانید پس از مهاجرت، مستقل و مؤثر با محیط جدید ارتباط برقرار کنید.
