ویرگول
ورودثبت نام
nicky
nickyیک خردادی، که عاشق زندگیه...
nicky
nicky
خواندن ۲ دقیقه·۷ سال پیش

بعد از هفت سال، دوستیم؟

یه زمانی شنیده بودم که دوستی که از هفت سال بگذره، دیگه چیزی بیشتر از دوستیه، اما من اینجوری فکر نمی کنم...

خیلی وقتا یه رابطه بعد هفت سال دیگه رابطه نیست، یه معامله است برای حفظ اطلاعات، یه حق السکوت برای خاطراتی که امروز حتی برای خودمون هم مبهمند... بین ما دخترا بخصوص یه دوستی هفت ساله را سخت میشه تشخیص داد. یه جا هست که داره بارون میاد، تو اتاقت قربانی پلی میکنی و استکان چاییت دستته، همونجا وسط همون حال و احوال یاد "دوستت" میفتی و لبخند میزنی، شاید یه ماه باشه که با هم حرف هم نزدیم اما همون دختری که اون سر شهره بدون اینکه حتی بدونه لبخند به لبت میاره

حالا همون شب، همون موقع پیام کسیو که باهاش بارها ویدیو کال داشتی، بیرون رفتی، خندیدی، چیزایی بهش گفتی که از خیلیا پنهون کردی، همین آدم برات پیام میده و میبینی که نمی تونی.... شاید خیلی چیزا باشه اما این آدم کسی نیس که بعد چند سال بی بهانه بتونی بهش زنگ بزنی و مجبور نباشی نبودتو توجیه کنی

این ساعت ها به یاد یه بخشی از جز از کل افتادم اونجا که که میگه "مارتین، حتی اگه ده سال برگشت طول بکشه، اونجایی که فهمیدی اشتباه رفتی باید برگردی." استیو تولتز بعدش از "ترس هیچی به دست نیاوردن" میگه. من میگم یه جایی میترسیم از رها کردن، از اعتراف به اینکه سال ها امیدمون جاش اشتباه بود

این روز ها دوستی ها کنار شجاعت، خویشتن داری زیادی میطلبه. دیگه نمیشه به بهانه ایمیل و علایق مشترک با کسی دوست شد... حالا باید سکوت کنی و ببینی کسی سکوتتو حاضر دنبال کنه...

وگرنه گوشه عزلت هم خب یه گزینه است هرچند انتخابش دردناکه، اما حس میکنم در میان این روابط کلیشه ای، این قوانین نامریی، گاهی ما چیزی نیستیم جز یک جایگزین، یک جفت گوش شنونده یکطرفه، حمایت های یکطرفه و خیلی یک طرفه های دیگر که از شروط دوستی این روزه اند

حالا باید دید یک گوشه عزلت خلوت اما با عطر همیشگی چای بهتر است یا یک رابطه پر شور با بوی تند قهوه؟

دوستیدلتنگی
۱
۰
nicky
nicky
یک خردادی، که عاشق زندگیه...
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید