نمی دونم امروز از کجا باید شروع کنم دیشب که نتونستم بخوابم بخاطر سرو صدایی که خانواده تولید کردن صبح هم که بابام به اجبار برد بیرون تا مثلا امور بانکی رو بهم یاد بده (همه ی اون کارا رو میشود با برنامه ی اپ انجام داد) از توی راه هم نگم براتون که چرا درس نمی خونی چرا زندگی رو مسخره گرفتی چرا مگه مارو دوست نداری اصلا ربط اینکه درس نخونم و دوست نداشتن کسی رو خدایی نمی فهمم همش زندگیت شده موبایل همش توی فضای مجازی هستی با خانواده وقت نمی گزرونی .
توی دلم گفتم اوکی امروز با خانواده وقت میگزرونم اما اون روز شد یکی از بد ترین روز های عمرم اول به درسام گیردادن بعد رفتن سراغ موبایلم و ربطش دادن به اینکه موبایل من باعث تمام بدبختیای خانوادس (بعد جالبه من با اون گوشی پول درمیارم) بعد شروع به گیردادن به لباسام و موهام کردن من دیگه داشتم داغون میشدم گفتم بیخیال رفتم تو اتاقم بعد بابام بعد 10 دقیقه اومد گفت چرا همش تو اتاق نشستی بیا پیش خانواده بعد قسم او آیه که ما خانوادتیم خیر و صلاح تو میخوایم.
گفتم اوکی دوباره رفتم توی حال دوباره نصیحت های مسخره شوع شد که:برو درستو بخون تا یه کار پیدا کنی بتونی برای خودت کسی بشی و از اینجور قر ها
یکی از دلایلی که من دوست ندارم درس بخونم اینه که برم سربازی و بتونم حداقل چند وقت از خانوادم دور باشم تا یه نفس راحت بکشم و کم تر به خودکشی فکر کنم با مشاور هم حرف زدم گفت فکر خوبیه
حالا یه سوال دارم کسایی که این متن رو خوندن ایا خانواده شما هم باعث شده به فکر خودکشی بیفتید یا من اینقدر بد بختم که حاضر شدم خطرات سربازی رو به جون بخرم با این وضع کرونا ولی از خانوادم دور باشم .