معدوم

‏ساعت ۰۱:۳۳ دقیقه‌اس.

‏طبقه‌ی اول یه زن و شوهر زندگی می‌کنن. بهشون می‌خوره چند سالی از ازدواجشون گذشته باشه. مرده خسته‌اس. از مدل سیگار کشیدنش میشد فهمید که فشارهای زندگی امونش رو بریده. سومین نخ رو روشن کرد.

‏طبقه‌ی دوم یه دختره ۱۴ ۱۵ ساله‌اس. چند بار وقتی بارون میومد کنار پنجرهوقتی داشت استوری می‌گرفت دیدمش. شب ها ساعت ۱۱ میاد تو اتاقش و تظاهر می‌کنه خوابیده ولی من میدونم که تا ۲:۳۰ پای گوشیشه.

‏طبقه‌ی سوم زن و شوهر هردو کارمندن و شب ها ساعت ۱۰ چراغشون خاموش میشه. هیچ‌قت دلم نمی‌خواد کارمند بشم. زندگی طبقه‌ی چهارم یه پسره ۱۷ ساله‌اس. همین الان اومد کنار پنجره یه سیگار روشن کرد، با استرس نصفشو کشید( به عبارتی چس دود کرد)، دور و برش رو نگاه کرد و بعد از اینکه خیالش راحت شد که کسی ندیدتش پنجره رو بست. طبقه‌ی پنجم انگار مهمونی داشتن. یه زن و شوهر جونن که همیشه‌ی خدا آخر هفته ها مهمونی دارن. خوشم میاد ازشون. صدای خنده هاشون رو‌ که میشنوم امیدوار میشم به آینده.

‏منم یه دختره ۱۷ سالم که تو سرم پر از فکرای عجیب غریبه که اگه کنترلش نکنم روحمو می‌خوره. دارم به آینده فکر می‌کنم،به اینکه قراره پنجره‌ی خونه‌ی من چه بازتابی داشته باشه.