ویرگول
ورودثبت نام
K_levi
K_levihttps://HarfBeMan.pw/@knegar اینجا میتونید ناشناس باهام حرف بزنید:)
K_levi
K_levi
خواندن ۶ دقیقه·۵ سال پیش

دوستی تلخ

روزی روزگاری نه چندان دور ، درست وقتی مامور فضایی N4 برای اولین بار پا به زمین گذاشت و از کنار او عبور کرد ، سرنوشت آن شب شوم برایش نوشته شد.
.
.
.
آیلار یا همان N4 ، دختری که از پنج سالگی در ارتش تعلیم دیده بود و ب یکی از عجیب ترین و ماهر ترین مامور های سیاره اش تبدیل شده بود ، قرار بود برای ماموریتی به زمین برود و تعدادی از جوانان آنجا که ممکن بود کار آمد باشند را پیدا کرده و قبل از نابودی زمین به سیاره خودشان ببرد ولی نمی‌دانست این ماموریت قرار است همه چیز را در زندگی اش عوض کند.
.
.
.
_شروع داستان_
آخرین روز خداحافظی آیلار و آتنا ، کسانی که از کودکی با هم بزرگ شده بودند و وابستگی عجیبی بینشان بود فرا رسیده بود. آیلار شخصیت قوی تر و محکم تری داشت و همیشه لبخند میزد ولی آتنا تا لحظه ای که دیگر توان دیدن یکدیگر را نداشتند با بغض به او نگاه میکرد.
ولی هیچکدام نمی‌دانستند این جدایی در برابر چیزی که قرار است بچشند هیچ نیست.
وقتی آیلار به زمین رسید و همه چیز را در باره همه آموخت و قرار شد به مدرسه برود فکر میکرد که در طی یک سال ده نفر را جمع کرده و با خود از آنجا میبرد و دوباره آتنا را میبیند ولی هیچوقت همه چیز آنطور که ما میخواهیم پیش نمی‌رود .
روزی که وارد راهنمایی شد دقیقا کسی را که قرار بود همه چیز را از او بگیرد را دید ولی هنوز داستان شروع نشده بود و اگر آیلار میفهمید که زمستان (اسم شخصیت) میتواند تا آن حد آزارش بدهد هرگز حتی حاضر نمیشد اسمش را بداند.
سال اول به سختی گذشت در آن سال زمستان و آیلار مدت کوتاهی را با هم گذراندند ولی هیچکدام دل خوشی از یکدیگر نداشتند و شاید بهتر بود همانجا آیلار غید زمستان را میزد و بیخیال بردن او به سیاره اش میشد.
اشتباه از سال دوم شروع شد وقتی که زمستان و آیلار به شدت به هم وابسته شدند و نزدیکی زیادی بین آنها صورت گرفت ، تغریبا هفته ای چهار بار همدیگر را می‌دیدند و وقت خود را با هم می‌گذراندند
وابستگی از طرف زمستان بیشتر بود و آیلار تحمل بیشتری داشت تا اینکه این تحمل کار دستشان داد.
آن دو دختر به هم علاقه مند شدند ولی هیچکدام حاضر به پذیرش نبودند.
کم کم آیلار تصمیم گرفت بپذیرد و همه چیز را قبول کند ولی درست وقتی که علاقه اش را قبول کرده بود زمستان قلبش را شکست.
حس بازیچه بودن کل وجودش را فرا گرفته بود ولی علاقه اش به زمستان مانع پیشی گرفتن آن حس میشد.
احساس شکسته شدن را چندین بار چشید تا حدی که دیگر دیدن زمستان با بقیه دختر ها آزارش نمیداد؛شاید هم فکر او راجب احساس زمستان اشتباه بود یا اینکه آن احساس کم کم تحلیل رفته بود.
بعد از مدت طولانی و کم شدن علاقه آیلار آنها دوباره به هم برگشتند ولی اینبار علاقه زمستان به دیگر دختر ها آیلار را اذیت نمی‌کرد.
چند سالی به همین روال گذشت و دایره دوستی زمستان گسترده شد و آیلار برای حفظ کسی که حتی یک بار هم علاقه ای حتی نزدیک به دوستانش از او دریافت نکرده بود ساکت ماند و نگاه کرد و دیگر به شکسته شدنش اهمیت نداد
بالاخره روزی که قرار. بود به سرزمینش برگردد فرا رسید و آیلار بزرگترین اشتباهش را انجام داد. او زمستان را با خود برد و برای از دست ندادنش دوستانش را هم راهی به سیاره اش کرد و اگر می‌دانست چ در انتظارش است شاید حتی شکست در عملیات را قبول میکرد و تنها باز میگشت.
بالاخره بعد چهار سال لحظه دیدار آتنا فرا رسیده بود، وقتی آن دو همدیگر را دیدند اینبار آیلار گریه میکرد ، انگار بعد از مدتها به کسی که واقعا به او اهمیت میداد برگشته باشد و تکه ای از وجودش را یافته باشد قافل از اینکه این خوشی قرار بود به پایان برسد.....
.
.
.
جنگی بین دو سیاره در گرفته بود، فرمانده این جنگ آیلار بود و آتنا را راضی کرده بود به همراهش نیاید و قول زنده برگشتن به او داده بود ولی شب قبل از رفتن دعوای شدیدی بین آتنا و زمستان در گرفته بود و زمستان به شدت از اینکه دوستش قرار بود به همراه آیلار به میدان جنگ برود ولی آیلار راضی نشده بود آتنا را ببرد به شدت عصبانی بود و دعوای شدیدی ببین آتنا و زمستان صورت گرفته بود.اتنا که از اینکه به آیلار توهین شود به شدت بیزار بود قبول کرد جای دوست زمستان به جنگ برود و او کنار زمستان بماند.
.
.
.
نبرد به اوج شدت خود رسیده بود و هرکس فقط در پی راهی بود که از گلوله آتش فرار کند، سربازان با فکر اینکه دیگر هرگز نمی‌توانند برگردند با تمام قدرت می‌جنگیدند تا به قیمت جانشان شهر مرزی را از تسرف در بیاورند
شدت جنگ به حداکثر خود رسیده بود و سربازان بدون ثانیه ای درنگ کشته می‌شدند و در این میان آیلار به شدت زخمی شده بود و در حال استفاده از آخرین توان های خود بود.
در میان تیزی آتش توپ و تانک یکی از سربازان به بدن زخمی آیلار و نزدیک میشد و میخواست آخرین ضربه را به فرمانده نبرد بزند و پیروزی را از آن خود کند
شمشیر را بالابر و با تمام قدرت به سمت سینه فرمانده زخمی پایین آورد ولی همزمان نیزه ای تیز درون بدنش فرو رفت و وقتی چشمش را باز کرد دید به جای فرمانده شمشیرش را در بدن آتنا فرو کرده.
آیلار وقتی دید آتنا خود را سپر او کرده تمام بدنش را خشک فرا گرفت ، تا آخرین نفس جنگید و شهر را پس گرفت و بدن بی جان تنها دوستش را به شهر باز گرداند.
.
.
.
وقتی به خانه رسید و زمستان را خوشحال از بازگشت آیلار دید نتوانست شادی ای را که زمستان حس میکرد را حقش بداند و تمام بدنش را نفرت از او پر کرده بود.
وقتی زمستان برای در آغوش گرفتن آیلار به سمتش آمد اورا به زمین کوبید و دادی سرشار از درد کشید و مدام فریاد میزد که از زمستان متنفر است.
به او می‌گفت اگر آن شب به جای دوست خودش اتنا را مجبور به رفتن به میدان جنگ نکرده بود آتنا الان زنده بود ، تنها کسی که واقعا به او اهمیت میداد زنده بود، ولی زمستان واقعا به آیلار اهمیت میداد و فقط تا آن موقع ترجیح داده بود زیاد بیانش نکند یا هر بار که قرار بود این موضوع را بیان کند چیزی مانعش شده بود.
وقتی آیلار از درد فریاد میزد و به وسایل حمله میکرد و می‌گفت از زمستان متنفر است ، زمستان در تلاش بود با بدنی که کاملا کوفته شده بود از ضربه آیلار ، آیلار را در آغوش بکشد تا دردش را تسکین دهد ولی دیگر خیلی دیر بود آیلار کاملا از زمستان متنفر شده بود و نمی‌توانست جلوی خودش را بگیرد.
در یک لحظه زمستان فریاد زد_ دوستت دارم_
آیلار ساکت شد، اشک از گوشه چشمانش فرو ریخت و نگاه خسته اش را در چشمان زمستان دوخت و گفت _من بیشتر دوستت داشتم_و آخرین تیر از گلوله اش را در سر خود خالی کرد.
جسم بی جان آیلار در آغوش زمستان افتاده بود تمام بدن زمستان را احساس پشیمانی فرا گرفته بود ولی دیگر خیلی دیر شده.
و همین بود که بود و هیچ کاری اش هم نمیتوان کرد.

#بی_جان #داستان #دوست



۱۵
۳
K_levi
K_levi
https://HarfBeMan.pw/@knegar اینجا میتونید ناشناس باهام حرف بزنید:)
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید