چشم سگ

"چشم سگ که دروغ نمی گوید." آخرین جمله از تازه ترین اثر عالیه عطایی است که عنوان کتاب هم از آن گرفته شده است.

عالیه عطایی نویسنده جوان افغانستانی ساکن تهران است که به تازگی با آن آشنا شده ام. "چشم سگ" آخرین کتاب او در سال 98 توسط نشر چشمه چاپ شده است. این کتاب 7 داستان خواندنی دارد که بعد از اتمام آن بی شک ردش تا مدتها در ذهنتان باقی خواهد ماند.

بعد از خواندن هر داستان اولین چیزی که شگفت زده ام میکرد ایده ها و سوژه های بکری بود که خانوم عطایی برای داستانهایش انتخاب کرده بود. از مرد افغانی ای که به تهرانیهای پولدار حیوانات عجیب و غریب میفروشد تا آخرین داستان آن که مدام بین خیال و واقعیت جابجا میشد.

زن و جغرافیا دو مفهوم پررنگ در این مجموعه داستان است. در قصه ها شما از بیرجند به هرات از هرات به سمرقند و از سمرقند به تهران جابجا میشوی. و این یک احساس تعلیق و بی وطنی یا دو وطنی را در شما به وجود می آورد که قطعا به واسطه زیست متفاوت عالیه عطایی است.

با وجود اینکه سوژه ها از حالت افغانیهای کارگر بیرون آمده و از هر قشر و طیفی را در آن میبینیم (که همین موضوع نگاه جدیدی به ما میدهد.) اما به عنوان یک افغانستانی وجود بعضی از شخصیتهای داستان برایم آزاردهنده بود. و این احساس را در من به وجود می آورد که داستانها با جانبداری و محاظه کاری روایت شده اند.

در مجموع، داستانها پر کششند و من هر کدام را یک نفس خواندم. و خب اگر به مجموعه داستان هم علاقمند باشید خواندنش خالی از لطف نیست.