در موضوعات مختلف، به اشعار و متون شعرا و نویسندگان بهخصوص قدما رجوع میشود. دلیل اینهمه مقبولیت فلسفهی هنرمندان، زیبایی هنرشان است؟ خیام، چهارچوب فکری بسیاری را ساخته و میسازد، تنها با رباعیاتش. سعدی، بنیانها و خطوط آرمانشهر را در اذهان رسم میکند، فقط با بوستانش.
سلاح فلاسفه برای نشاندن بذر فکر، هنر است؟ زیباییست؟ عطر خوش هنر، عقل را سرمست میکند و دل، بیپناه از حضور دربانش، در کنجی خزیده و آمادهی قبول هر میهمان ناخواندهای میشود.
