ویرگول
ورودثبت نام
مجيد اسطيری
مجيد اسطيری
مجيد اسطيری
مجيد اسطيری
خواندن ۲ دقیقه·۳ ماه پیش

رفتارهای ضدسرمایه‌داری- هشت: کار تفریح است

کار در دو رمان آناکارنینا و خوشه های خشم
کار در دو رمان آناکارنینا و خوشه های خشم

تا پیش از انقلابی صنوعتی نصبت سالمی بین انسان و کارش برقرار بود که آرامش آدم را تامین میکرد.

بر خلاف توصف اکنون که "فراغت مطلق" یعنی "آرامش مطلق"، این بیکاری مطلق بود که دیوانه کننده و شرم آور بود. برتراند راسل فیلسوف برجستجه انگلیسی در مقاله خواندنی "در ستایش فراغت" یک مثل ثدیمی نقل میکند:

شیطان همیشه کاری برای دستان بیکار جور میکند.

البته راسل این مثل را مقدمه یک نگاه نقادانه به سوءاستفاده جهان سرمایه داری از ساعات کار انسان میکند و نهایتا نتیجه میگیرد با برداشت های شوم کارخانه دارها و کشیش های فاسد پروتستان بود که انسان برای همیشه فراغتی که حقش بود و برای یک عقل سالم به آن احتیاج داشت را از دست داد.

من در مطلب عاشقانه هایی برای کلنگ و داس دو نمونه درخشان از انسانی که هنوز عقلش سالم است و مانند چارلی چاپلین بین چرخدنده های ماشین های غول آسا دیوانه نشده است آورده ام. یکی شخصیت "لوین" در آناکارنینا که وقتی در زندگی اشرافی اش شکست میخورد میرود و مثل کارگرها درو میکند و حالش خوب میشود و دیگری "جاد" در خوشه های خشم که تمام آمریکا را با خانواده اش دنبال کار میگردد و وقتی به کلنگ و داس میرسد بال در می آورد.

پس از ظهور کمونیسم در فهم صحیح از کار یک مغالطه اساسی به وجود آمد و آن این ابود که چون طبقه سرمایه دار نمیتوانست کاری که خودش را روی دوش کارگران بیندازد ناخودآگاه آن را یک چیز زشت و آزاردهنده تصویر کرد. من دو سه سال پیش که این مطلب را مینوشتم میخواستم این باور را کنار بزنم.

امیرالمومنین علی علیه السلام میفرماید: بزرگترین تفریح کار است. اما در جهان سرمایه داری که وضعیت کار آن تصاویر هولناک دختربچه های کارگر معدن در اعماق معادن فرانسه است چطور میشود چنین کاری را دوست داشت؟

مشکل بعدی: "با هر کاری حال نکردی فورا رحایش کن!" این بیماری دیگری است که بعدا درباره ش مینویسم.

کارکارگرجان اشتاین بکتولستویکمونیسم
۰
۰
مجيد اسطيری
مجيد اسطيری
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید