خواندن ۳ دقیقه·۳ ماه پیش

رسیدن به 10 شاهکار سینما و ادبیات ایران و جهان

آبان سال 90 دقیقا فردای روزی که از پادگان ترخیص شدم و خدمت سربازی منحوسم به پایان رسید اولین جلسه تدریس داستان نویسی ام در انجمن سینمای جوان برگزار شد.

خیلی برایم نگران کننده بود که آیا به عنوان یک مدرس داستان نویسی از پس کار بر می آیم و توقع هنرجوها را برآورده میکنم یا نه. از همان جلسه اول شروع کردم به تدوین کردن یک طرح درس که در تمام این سالها منبع درسی اصلی من در کارگاه های داستان نویسی مختلف بوده.

از وقتی هنوز خودم هیچ کتاب چاپ شده ای نداشتم تا الآن که 4 رمان و 2 مجموعه داستان دارم شاکله کلی نگاهم به تدریس داستان نویسی یک چیز بوده ولی مدام کامل تر و پخته تر شده. اما یک اتفاق مهم در این سال ها افتاد که میخواهم بگویم. من یاد گرفتم هنرجو برای اعتماد کردن به استاد باید آن قدر مثال های فراوانی از او بشنود که مطمئن بشود بحث استاد بر اساس مصادیق فراوانی در ادبیات و سینمای ایران و جهان است.

تا همین پارسال در این مسئله که ذکر کردن مثال های فراوان در کارگاه قطعا مفید است شکی نداشتم. کمترین فایده اش هم به نظرم این بود و هست که هنرجو اسم شاهکارها را میشنود و بعدا میرود سراغشان. خیلی ها واقعا تا قبل از شرکت در کارگاه به جای شاهکارها، یک مشت مزخرف خوانده اند و دیده اند. اما در کارگاه های اخیر کم کم به این نتیجه رسیدم که بمباران کردن هنرجو با نام شاهکارهایی که نخوانده و ندیده خیلی هم مفید نیست. شاید بهتر باشد در طی دوره مصادیق تکنیک ها را فقط از 5 یا 10 اثر برایش ذکر کنی که مطمئن باشی همه را دیده/خوانده.

بنابراین تصمیم گرفتم در کارگاهی که پیش رو دارم و خبرش را در مطلب قبلی نوشتم در همان جلسه اول از هنرجوها بخواهم از میان این 40 اثری که نوشته ام به چیزهایی که خوانده و دیده اند رای بدهند تا من مثالهایم را فقط از 10 فیلم یا رمان شاهکار ذکر کنم. به نظرم این طوری خیلی بهتر است و باعث تمرکز بیشتر هنرجو میشود و احتمالا بحث فعالانه تری درخواهدگرفت.

حالا عجالتا از شما هم میخواهم از میان این آثار که به ملاحظات فراوان انتخاب کرده ام، 10 تای برتر خودتان را برایم بنویسید تا ببینم آثار شاخص از نظر این گروه مخاطب کدام ها هستند. سعی کرده ام نام ها هم متنوع باشد، هم از هر هنرمند ترجیحا فقط یک اثر باشد.

پیشاپیش تشکر.