ویرگول
ورودثبت نام
مجيد اسطيری
مجيد اسطيری
مجيد اسطيری
مجيد اسطيری
خواندن ۴ دقیقه·۴ ماه پیش

خاطره و ناسزا و تفاوت کوثر و تکاثر و چیزهای دیگر...

یک ماه دیگه اون یکی وبلاگم میشه 20 ساله.

حالا افسوس میخورم که چرا تو اون سال های اول به شکل فعالانه تری توش خاطره نمی نوشتم. خیلی خیلی کم توش خاطره نوشته م. یک مورد فقط خاطره سفر اندیمشک اردیبهشت 87 رو دیدم.

معمولا وقتهایی که زندگی برام حاوی معناهای زیاد و پررنگ باشه به فکر خاطره نوشتن نمی افتم. از 7-8 سال پیش معمولا به هر فعالیت مجازی این طور نگاه میکنم که کسانی که مشغول انجام کار به درد بخوری هستند وقت خودشون رو با تولید هیچ محتوایی در هیچ بستری حروم نمیکنند.

ولی وقتهایی مثل این ایام که بی پولی و بی انگیزگی محاصره م میکنه معمولا فرت و فرت مشغول خاطره نوشتن هستم. گاهی خاطرات همین روزا و گاهی خاطرات سال های دور. الآن موجودی حسابم 7 میلیون و 100 هستش. فقط هم توی همین یک کارتم پول دارم. دو جا باید بهم پول بدن. به یکیشون روم شد بگم و اون یکی رو نگفتم و هیچ کدوم هم معلوم نیست چقدر میخوان بهم بدن.

حالا اگرچه میخندید ولی معتقدم خدا ما رو لنگ نمیذاره. شاید چون خیلی همتم بلند نیست هیچ وقت پول حسابی تو دست و بالم نمیاد ولی به هر حال به خاطر این سه تا طفل معصوم خدا نمیذاره کارمون به جای باریک بکشه. چیزای ناراحت کننده تر بیشتر همین چیزائیه که توی پست قبلی نوشتم. بی انگیزگی توی محیط کار. نادیده گرفته شدن. البته معمولا بلدم که چطور خودم رو به دیگران ثابت کنم و اکثر اوقات با کمترین تلاش بهشون نشون میدم کارم چقدر ارزش داره اما به هر حال آدم های قدرنشناس همیشه در اطراف آدم هستند.

فردا تولد دخترمه و از هفته پیش خوشگل بابا هی میگفت اون جامدادی رو میخوام. ماجرا این بود که دخترم توی تجمعات مسجد محل دید یکی از همکلاسی هاش میاد و همسرم هم با مادر اون همکلاسیش دوست شد و حالا حسابی رفیق جون جونی شده ن. و همکلاسیش هم تیر ماهی بود و ما هفته پیش رفتیم براش هدیه بخریم و دخترم این جامدادی ارزون قیمت ولی قشنگ رو انتخاب کرد. من دیدم این کمه، گفتم یه چیز دیگه هم بردار و یه کتاب هم برداشت. حالا از اون روز خودش هی میگفت برای تولد خودم هم اون جامدادی رو میخوام. خلاصه امروز که خونه بودم سه تاییشون رو برداشتم رفتیم اون جامدادی رو خریدیم و برگشتیم.

میخواستم یه آتاری دستی ارزون هم برای پسرم بخرم (با این که معلوم بود هنوز نمیتونه باهاش بازی کنه) ولی دیدم کارت ملت رو نیاورده م و توی کارت ملی کم پول داشتم و از دست بچه گرفتم گذاشتم سر جاش. اینا میتونه صحنه های داستانی تاثیرگذاری بشه اگه قشنگ آب و تابش بدی ولی برای ما فقیر بیچاره ها اون قدر از این صحنه ها پیش میاد که دیگه چندان ارزش داستانی نداره. راست راستش دیگه حال و حوصله نشستن روی صندلی قربانی رو هم ندارم و اساسا از اول زندگی عادت نداشته م بابت فقر خودمون مثلا گریبان مملکت رو بگیرم. معلومه که این حماقت. اگه آدم یه ذره عقل و یه جو شجاعت داشته باشه باید همون یقه آمریکا رو بگیره جر بده. این حروم زاده ها اگه سالها دهن ما رو سرویس نمیکردند ما مثلا نمیتونستیم یه نظام تامین اجتماعی درست و حسابی داشته باشیم؟

حالا اصلا به این نیت شروع نکردم که به اینجا برسم ولی بد هم نشد این رو بگم که به هر حال اگه ظلم و تبعیض داخلی هم داریم به خاطر آدمهای غربزده نظام لبرالی اقتصاد و روح کثیف رقابت سرمایه محور توی جامعه س که همه باز از جوامع سرمایه داری نجس انگلیس و آمریکا یاد گرفته ن. ما یک دلا هم توی خونه ندارم. اگه شمایی که متن من رو تا اینجا خوندید دارید، مرگ بر شما. از خودتون خجالت بکشید. اگه تا حالا به آمریکا فحش میدادید از این به بعد به خودتون فحش بدید. اگه فکر میکردید ما که به آمریکا فحش میدیم داریم به اون کشور اون ور کره زمین فحش میدیم باید عرض کنم که اشتباه کرده اید. ما به شما فحش میدیم. ما فقیر بیچاره هایی از نسل ابوذر غفاری هستیم. ما از نسل کوثر هستیم و شما از نسل تکاثر. زیاده خواهی بیچاره تون خواهدکرد. به خدا قسم که آدمای دنیا طلب خیلی دیده م و میشناسم. طرف به خاطر این که نمیتونست مثل قبل پس انداز کنه اعصابش خرد بود.

به هر حال اینم خاطره امروز بود. یه کمی هم فحش دادم به کسانی که قرآن بهشون فحش داده و دلم سبک شد. قرآن توی سوره همزه میگه اینها مالشون رو جمع میکنند و میشمرند و خیال میکنند مالشون همیشه براشون میمونه. نه خیر، هرگز.

خاطرهتامین اجتماعیمحیط کارکره زمین
۰
۰
مجيد اسطيری
مجيد اسطيری
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید