ویرگول(نمایشگاه،کنفرانس،میزگرد)// به گزارش نشریه الکترونیکی یک کتاب، انتشار ترانه «ترانهای برای گلِ رفته» از حجت بقایی با واکنشهای منفاوتی در میان دوستداران شعر و موسیقی همراه شده است. این اثر که به یاد مادرِ درگذشته همسر شاعر سروده شده، از نگاه منتقدان، نمونهای از ترکیب موفق سادگی زبانی با عاطفه صادقانه در شعر معاصر است.
در این سروده، بقایی بدون تکیه بر پیچیدگیهای زبانی یا ساختارهای نمادین، با بیانی بیپیرایه از دلتنگی و عشق مادرانه سخن میگوید. استفاده از واژههایی چون «عطر لبخند»، «بارون» و «خونه خالی» فضای ملموس و خانگی اثر را شکل داده و آن را به تجربهای مشترک برای مخاطب بدل میکند.
از منظر زبانی، شعر بر پایه وزن گفتاری و موسیقی درونی استوار است؛ تکرار صامتها و آهنگ کلمات در بندهایی مانند
«رفته اون نازنین من، بیخداحافظ، بیصدا»
به موسیقی حزنآلود شعر انسجام میبخشد.
منتقدان حوزه شعر و ترانه، نقطه قوت اثر را در صداقت عاطفی و پرهیز از تصنع دانستهاند. با این حال، برخی کارشناسان بر این باورند که اثر میتوانست با بهرهگیری از تصاویر نوتر و تنوع عاطفی بیشتر، از یکنواختی احساسی فاصله بگیرد.
در پایان، «ترانهای برای گلِ رفته» نه صرفاً مرثیهای شخصی، بلکه بیانی شاعرانه از فقدان و امید است؛ شعری که توانسته است مخاطب را در تجربه دلتنگی سهیم کند و یاد مادر را با لطافت واژهها زنده نگه دارد./ح.علی نیا
+یک کتاب
×سرویس شعر فارسی