جمعه های انتظار :
شعر : فصل دیدار
(دکتر حجت بقایی)
ای تو که در پس ابرهای غیبت
چون مهربانی خوابیدهای
در دل انتظار
صدای ندبهام
به سوی تو میرود
در تاریکی شب
در سکوت جانم
دستهایم را به سوی تو بلند میکنم
نه فقط برای دعا
که برای بوسیدن نسیمی
که از کوچههای باغ تو میآید
میخواهم بگویم:
بیا ای روشنای ناپیدا
بیا
این دنیای سرد را گرم کن
ای که هر جمعه نامت بر لبانم است
و اشک ما جاری است به امید دیدار
چرا دیر میآیی؟
دلهایمان پر از شکوه است
پر از درد دوری
پر از نالههای بیصدا
نه فقط برای ظهور
که برای آرامش
برای دستگیری از دلهای شکسته
برای پاک کردن رد اشکهای بیتاب
ای که امید ما در نگاه تو زنده است
میخوانم ندبه را
با دلی شکسته
با تمام آرزوهایم
با تمام عشقم
بیا
بیتو جهان سرد است
و شبهای ما پر از تنهایی
پر از انتظار
بیا
بگذار نور تو بدرخشد
در دلهای تاریک
در لحظههای سخت
تا دوباره جانها سرشار شود از امید
و ندبهام
ندبهی شوق دیدار باشد
+روزنوشتهای مشاور تحقیق و توسعه