دیوانگی خاموش امام رضا(ع)
(دکتر حجت بقایی)
در میان هیاهوی زندگی
عشقی هست
آرام و پرحرمت
که در دلهای خسته میتپد
بیصدا
بیادعا
مانند نسیمی
از بارگاه نورانی امام رضا (ع)
دیوانگیِ من
نه هیاهوست
نه جنون
که خاموشیای پر از احترام
سرسپرده به آن مهر پاک
که در دل مشهد میدرخشد
یک جور
دیوانه شدن
که در جمع
ناپسند است
عشق
باید پنهان بماند
ابراز آن
خود را گم کردن است
قصهام را گوش کن:
سالها
در هر کوچه و گذر
کار کردم
هر بار دل که میگرفت
کربلا بودم یا مشهد
راههایم را
کسی نمیدانست
این رازی است
بین من و خدای من،
گاهی که نمی شد بروم
زوجی انتخاب میکردم
بلیطی برای رفت و برگشت
با پرسشهایی ساده
می فهمیدم عاشقند
هدیه میدادم
به آنها که
عشق به حرم داشتند
چند نفر را هم
قم فرستادم
تا دلها روشن شود
اما
روزی زنی آمد
گفت:
«شما برادری کردید
در حق من
اما شوهرم نامردی کرد.»
زن را نمیشناختم
اما داستانش تلخ بود:
شوهرش
سه بار پول گرفت
برای زیارت مشهد
ولی
نه خودش رفت
نه زنش را برد
پرسیدم:
«در آن روزها چطور بود؟»
گفت: «خوب بود،
چند روزی
نفس راحت کشیدم.»
گفتم:خدا را شکر
زن با نگاهی سرد:
او در خماری
جسارت کرد
و من آمدم
عذرخواهی کنم
دیگر پول سفر ندهید
دیگر آن مرد را ندیدم
بعد که منتقل شدم
آن رفتارم دور شد
به خاطر انتقالم
به خاطر خطاهایم
و شاید چیزهای دیگر
اما دیوانگیام
هنوز زنده است
گاهی با نالهای
قطعهای
سلامی از دور
و شعری مثل این
خود را نشان میدهد
دیوانگی من
نجات من است
در این دنیایی
که عشق پنهان است
و من همچنان
میخواهم
دیوانه باشم
با تمام جنونها
با تمام رازهای ناگفته
در سکوت این روزگار...
+روزنوشتهای مشاور تحقیق و توسعه
به مناسبت نزدیک شدن به ایام آخر ماه صفر تقدیم به عاشقان حرم رضوی :::
#صفر
#مشهد
#کربلا
#دیوانه_زیارت #امام_رضا
#عشق_امام_رضا
#حرم_رضوی
#شعر_فارسی
#شعر_سپید
#شعر_نیمایی
#شعر_نو
#مشاور_تحقیق_و_توسعه
#دکتر_حجت_بقایی