
مجازات مجرم را عذاب میدهد یا به آرامش میرساند؟ وجداناش در صورت اجرا نشدن مجازات تا انتهای عمر با او قدم برمیدارد و هر بار نیشی به جانش میزند؛ اما اگر مجازات شود، به او لطفی شده و گویا تاوان را پس داده و دلش آرام میگیرد. پش مجازات نشدن به مراتب سهمناک تر از مجازات شدن است.(مضمون کلی رمان جنایت و مکافات)
یکایده مدنی: از کنار هر پلیس، گاردی، لباس شخصی که رد شدید، ( حتی نه فقط در جریان این روزها، بعدها در کنار خیابان یا هر جای عمومی دیگر)فقط ۵ ثانیه در چشماناش خیره شوید و بعد راهتان را بکشید و بروید، شاید آن ۵ ثانیه نگاه کردن برای شما زل زدن به دو چشم معمولی باشد و بیمعنی، اما او هزاران بار ذهنش را جستجو میکند که شما که بودید؟ آیا او را در حال شلیک به معترض یا سرکوب جوانان دیدهاید؟ آیا خودتان زیر مشت و لگدش افتاده بودید؟ او می اندیشد که چه کرده که شما او را شناختید و مچش را گرفتید. این خوره، همه دنیایش را آشوبناک میکند و روانش را فرسوده؛ شاید روزی او را از این نقشِ سرکوبگر عذابناک برماند و به دشت لالههایی که خودش پرپر کرده برود، بگرید ، اعترافی کند و استغفاری... و لالهها او را گلباران میکنند.حداقل تصورش زیباست.
(هزینهای هم ندارد، وقتی همنمیگیرد، میدانم بلند مدت است،اما اثرگذار)