ویرگول
ورودثبت نام
بنیاد نشر آثار استاد علی اکبر خانجانی
بنیاد نشر آثار استاد علی اکبر خانجانیاستاد علی اکبر خانجانی،آخرالزمان شناسی،قیامت شناسی،انسان شناسی، ابرانسان، انسان کامل،ناجی موعود،امام زمان،علائم ظهور،عرفان،زندگی درمانی،شناخت درمانی
بنیاد نشر آثار استاد علی اکبر خانجانی
بنیاد نشر آثار استاد علی اکبر خانجانی
خواندن ۷ دقیقه·۲ سال پیش

هفت جام بلا، هفت جام معرفت

از جمال ،از آثار استاد علی اکبر خانجانی
از جمال ،از آثار استاد علی اکبر خانجانی


معرفی کتاب : شوکران حقیقت

هفت جام زهر بلا یا هفت جام معرفت

هفت ع وجود

مؤلف : استاد علی اکبر خانجانی

تاریخ تألیف :1382

تعداد صفحه:60

خداوندا، خودم را آزمودم

بدیدم معنی ِ بود و نبودم

عجب دیدم درین سودای هستی

همه «بود»م تو بودی من «نبود»م

ع ـ خ

برای دانلود کتاب ” شوکران حقیقت” اثر استاد علی اکبر خانجانی کلیک کنید.

لیست دانلود کتاب صوتی “شوکران حقیقت” اثر استاد علی اکبر خانجانی:
46- کتاب صوتی (1) شوکران حقیقت (هفت وادی معرفت عشق)
– ۱۳۸۲46- کتاب صوتی (2) شوکران حقیقت (هفت وادی معرفت عشق)
– ۱۳۸۲46- کتاب صوتی (3) شوکران حقیقت (هفت وادی معرفت عشق)
– ۱۳۸۲46- کتاب صوتی (4) شوکران حقیقت (هفت وادی معرفت عشق)
– ۱۳۸۲46- کتاب صوتی (5) شوکران حقیقت (هفت وادی معرفت عشق)
– ۱۳۸۲46- کتاب صوتی (6) شوکران حقیقت (هفت وادی معرفت عشق)
– ۱۳۸۲46- کتاب صوتی (7) شوکران حقیقت (هفت وادی معرفت عشق) – ۱۳۸۲

مقدمه:

1 ـ چرا همواره حقایقی وجود دارند که انسان نباید بداند الاّ پس از وقوع آن حقایق ؟الاّ آن انسانی که به اندازه لازم و کافی حق پرست باشد تا در حال وقوع هر حقّی با آن جدال نکند و به حق ، امکان فرود آمدن بدهد و چه بسا آن حق را استقبال نماید و بلکه بر آن سبقت جوید و پیشاپیش آن حرکت کند .

2 ـ پس مسئله این است که آیا حقیقت چیست که انسان برای گریز از آن مرگ را هزاران بار ترجیح می دهد و چه بسا خودکشی های گوناگون بشر به شیوۀ قدیم و جدید جملگی برای فرار از روبرو نشدن با حقیقت است . پس در واقع باید گفت که برای بشر «حق» بسیار هولناکتر و غیر قابل تحمّل تر از مرگ و نابودی ابدی است .

انسان به میزانی که خود را با حقیقتی مواجه می یابد و حقیقتی را مستمراً در سمت خودش نزدیک و نزدیکتر می بیند به شیوه های گوناگون خود را دچار فراموشی و تخدیر و انواع مرگ می نماید . اشتغال پرستی های بشر نیز نوعی گریز از حقیقت و رویکرد به خود ـ فراموشی می باشد . به زبان دیگر می توان گفت که حق ، چیزی است که بشر را به سوی مرگ و نیستی سوق می دهد .

ولی آیا بشر با انواع مرگهای وجدانی و روانی و جسمانی که کشف کرده است می تواند مسیر خود را از مسیر حقیقت جدا سازد و با آن روبرو نشود ؟

آیا مرگ پذیری ِ جبری بشر آخرین تلاش برای کتمان حقیقت نیست؟

ولی می دانیم که اتّفاقاً همه این شیوه ها و ابزارهائی که برای گریز از حقیقت پدید آمده است انسان را در محاق ِ حقیقت می اندازد و چه بسا رویاروئی انسان با حقیقت را تسریع و تشدید می کند و نهایتاً انسان هیچ راه گریزی از حقیقت ندارد .

آخرین گریزگاه او مرگ است که او را تماماً و برای ابد در محاق حق می اندازد . حیات خاکی انسان همانا محاق ِ حق است و قلمرو سیطرۀ مطلق ِ حق .

3 ـ شاید بتوان گفت که حقیقت همان معنا و راز و نور ابدیّت ، وجود مطلق یا خدا باشد . که برای نفس ِ جاهل و عاجز بشری بدتر از پوچی و مرگ و نابودی می آید و لذابه میزانی که از آن می گریزد  به آن مبتلا می شود .

انسان به آن مبتلاست و کلّ وجودش از آن است ولی متوجّه نیست زیرا در آن غرق است و عین آن است ولی به واسطۀ وقایع و حالاتی که برایش رخ می نماید به تدریج آن رادر می یابد و از آن می گریزد .

این وقایع درونی یا برونی همان وقوع حق در انواع و درجات می باشد: حق وجود داشتن ! گوئی که حق ِ وجود داشتن عین وجود نداشتن است . به لحاظ منطقی و عقل علیّتی و هوشی وحواسّ بشری آنچه که موجب هراس و گریز می شود عدم یکی دیدن و یکی فهمیدن و یکی احساس نمودن ِ بود و نبود است . حق به لحاظ معنا همان یگانگی بود و نبود است .

4 ـ خیر را در شر ، نفع را در ضرر ، سلامتی را در رنج ، کام را در قحطی ، وصال را در فراق ، زندگی را در مرگ و نهایتاً وجود را در عدم یافتن :این است حق: و تلخی وزهر و هراسی بدتر از مرگی که انسان را به نابودی خودش راضی می سازد یعنی به حق .

انسان مجبور است به حق راضی شود و بالاخره راضی می شود وبعد حماقت خود را در گریز از آن تصدیق می کند . یعنی انسان مجبور است به وجود مطلق و ابدیّت و خدا راضی شود زیرا وجود دارد . حقیقت همان وجود است ولی تلخی اش از «معرفت بر وجود» می باشد و وجود انسانی همان «معرفت محض» است همانطور که علی (ع) می گوید : آنکه خود را نمی شناسد نابود است .

5 ـ وقتی سخن از شر و ضرر و رنج و قحطی و مرگ ونیستی است سخن از یک توصیف منطقی و فلسفی و قرار دادی و کلیشه ای نیست بلکه سخن از احساس درونی و باور شخصی هر انسانی در نزد خویشتن است .

چه بسا آنچه را که من درست می دانم دیگری نادرست می داند و شرّ می خواند . یعنی حق هر کسی درست در آن وضعیّت هائی قرار دارد که از آن می گریزد و آن را شر می خواند و احساس می کند .

یعنی حق هر کسی در ضدّ ارادۀ شخصی او قرار دارد . و انسان به میزانی که به ضدّ خودش می رسد و در آن حق را می یابد و تصدیق می کند و تسلیمش می گردد به ایمان و معنویّت و روح می رسد و جاودانگی را احساس وفهم می نماید .

وانسان ِ بر حق تر ، آن است که همواره به سوی ضدّ اراده اش در حرکت باشد . هستی و حیات و عزّت و آرام و جاودانگی هر کسی درست در ضدّترین وضعیّت نسبت به ارادۀ شخصی او قرار دارد . پس حقّ ِ هر کسی در هر شرایط و درجه ای از معرفت وجودی اش بستگی به خود او دارد و هیچ فرمول خاصّی که شامل حال همه افراد بشری باشد در این باب وجود ندارد .

مثلاً برای کسی که طبعاً آدم ماجراجو و قمارباز و خطر آفرینی است و اینگونه لذّت می برد حقّش در انفعال و یک زندگی آرام و بی تحرّک به دست او می آید و نیز بالعکس .

حتّی اگر بگوئیم که حق همواره ضدّ ارادۀ هر فردی است باز هم قانون کلّی آن را در بشر بیان نکرده ایم چه بسا انسان متّقی و عارفی که عمری ضدّ ارادۀ خویشتن زیسته است و اینک اراده اش همان ضدّ اراده شده است حق این مرحله از زندگیش در رجعت به اراده طبیعی خویشتن به دست می آید .

در اینجاست که چه بسا یک انسان متّقی و اهل نماز و پاکدامن ، با ارتکاب یک فسق به حقّی برتر می رسد . انسان در همه حال باید ضدّ ارادۀ مقطعی خود باشد .

و از آنجا که چه بسا در مراحلی انسان از تشخیص اراده و ضدّ اراده خود در آن واحد عاجز می ماند و دچار اختلال عقل می گردد نیازمند به اطاعت بی چون وچرای از یک دوست ِ عارف است .

به همین دلیل یک انسان اهل دین و حق پرست برای مراحل پیشرفته معرفت ، بدون وجود یک پیر و مراد عارف قادر به ادامه راه نیست و چه بسا به خود ـ فریبی می رسد . این مرحله را وادی طریقت می نامند که به سوی حقیقت رهنمون می شود که مربوط به کسانی است که وادی شریعت را به کمال رسانیده باشند و ضدّ اراده را در خود قوی و پایدار کرده باشند که زین پس پیر طریقت می تواند ضدّ اراده را نیز در فرد بشکند و او را به قلمرو «نه ارادۀ» قدیم و بلکه به فوق اراده هدایت نماید که وادی یگانگی و حقیقت است که در آنجا بود ونبود یکی یافته می شود .

ولی فقط آن انسانی بر حقیقت در درجاتش معرفت می یابد که بی چون و چرا عارفی را مریدی کرده باشد . مابقی انسان ها فقط پس از مرگشان به تدریج در گذر از برزخ و دوزخ بر حقیقت ، معرفت می یابند .

سیروسلوک
۳
۰
بنیاد نشر آثار استاد علی اکبر خانجانی
بنیاد نشر آثار استاد علی اکبر خانجانی
استاد علی اکبر خانجانی،آخرالزمان شناسی،قیامت شناسی،انسان شناسی، ابرانسان، انسان کامل،ناجی موعود،امام زمان،علائم ظهور،عرفان،زندگی درمانی،شناخت درمانی
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید