
عرفان ما
برخی میپندارند که سخن از عرفان، سخن از جهان ماورای طبیعت، و عوالم ارواح و ملکوت و هپروت و از ما بهتران است. البته چنین عرفانی که جز به شعر و استعاره و حکایت و واژههای جنی سخن نمیگوید نیز همواره وجود داشته و شب چرهٔ بساط عیش اشراف و پای منقل هذیان بازنشسته ها و ورد تاجران جن و پری و سوداگران گنج است.
ما را البته با چنین عرفانی نه تنها کاری نیست که نبردی بیپایان است زیرا این عرفان ضد عرفان است. عرفان ما، عرفان عرف زندگی عادی و واقعی بشر است که اتفاقاً در جستجوی راه حلی برای دردهای بی درمان تن و دل و روان انسان امروز است...
عرفان ما ادامه عرفان علی(ع) و مولاناست که به زبان بشر امروز سخن میگوید. عرفان ما عرفان درد و داغ و فراق و ایدز و سرطان و اعتیاد و جنون و جنایت و بمب و دلار و گرسنگی و...
عرفان ما عرفان بخود-آئی و بیداری و هوشیاری است نه مستی و مدهوشی.
منبع:کتاب دائرةالمعارف عرفانی جلد ششم ص۵۶
استاد علی اکبر خانجانی