
مهمترین مسئلهی پیش روی علوم بهداشتی و درمانی در عصر جدید، کاهش و انهدام سیستم ایمیونولوژی بدن انسان است که منشأ پیدایش امراض مسری لاعلاج مثل آنفولانزاها، هپاتیتها، ایدز، ایبولار و امثالهم میباشد. این مسئله از قدیم تاکنون منشأ اصلی بیماریهای لاعلاج بوده است و حتی بیماریهای سادهتر و علاجپذیر.
امروزه بهتدریج در جریان تشخیص پزشکی، همهی امراض به منشأ ویروس بازمیگردند که در مرحلهی نخست برخی از اعضا و جوارح را دچار مشکل ایمنی میکند و سپس این انهدام سیستم ایمیونولوژی (ایمنیشناسی) به کل بدن سرایت میکند و در نهایت سلولها دچار این انهدام میشوند. یعنی این انهدام، ذاتی میشود.
بزرگترین مسئلهی تمدن مدرن در همهی عرصهها چیزی جز بحران ایمنی نیست. مسئلهی ضریب ایمنی حرف اول و آخر در کل این تمدن است. یعنی هیچ ایده و عمل و برنامهریزی و نظام علمی و اقتصادی و سیاسی و درمانی و فرهنگی از امنیت برخوردار نیست و هر پارامتر افزایش یا کنترل ایمنی، مولّد یک ویروس فیزیکی یا متافیزیکیِ ضدایمنی است؛ مثل مسئلهی ویروس کامپیوتری که هر ضد ویروس منشأ یک ویروس نامرئیتر و مهلکتر میشود. همین مسئله در نظام واکسنها در دانش پزشکی رخ نموده است و نیز در عرصهی سیاست و اقتصاد و فرهنگ و تسلیحات و نظام امنیت سیاسی حکومتها و ابرقدرتها. و این دالّ بر انحطاط و انهدام ایمان بشر مدرن است. ایمان به معنای روح امنیت در انسان مدرن. در مدرنیسم انسان بهمیزانی که برای سعادت و بقای خود متوسل به غیر خود (خدا) میشود، ایمنیاش در خطر قرار میگیرد. در واقع ذات مدرنیزم و تکنولوژیزم بر اصالت ناامنی و کفر استوار است.
منبع:دائره المعارف عرفانی،جلد اول،صفحه 374،اثر علی اکبر خانجانی
دائره المارف عرفانی 6جلدی را از وب سایت زیر رایگان دانلود کنید یا خود کتاب را سفارش دهید: