قصه، درباره یک خانواده مافیایی و خلافکار است که کنترل یکی از محلههای خطرناک و بیدروپیکر استانبول به نام چوکور (به معنای گودال) را بر عهده دارند. گودال برای مدتها در دست خانواده کوچاوالی بوده و آنها اصول و قواعد خودشان را در کار دارند که مهمترینش سختگیری در قبال پخش نشدن مواد مخدر در محله است. طبق معمول تمام داستانهای مافیایی، خانوادههای رقیب از راه میرسند و جنگ بر سر منافع آغاز میشود. در این میان، پسر کوچک کوچاوالیها باید برخلاف میل درونیاش سکان را بهدست بگیرد و خانوادهاش برای حفظ قدرت جمعوجور کند.

همانطور که به نظر میرسد، با داستان بدیع و عجیبی سروکار نداریم اما روایت آن در یک فضای تازه، اینجا دنیای زیرزمینی یکی از شلوغترین شهرهای دنیا یعنی استانبول، میتواند جالب و متفاوت جلوه کند. این فرمولی است که اخیرا در سریال های ترکی زیاد به چشم میآید.
برای درک بهتر، میشود یکی از سریالهای مهم روز را مثال زد: «پیکی بلایندرز». سریال محبوب و موفقی که به طرز حسابشدهای تمام عناصر عامهپسند را بهکار میگیرد و با تعریف شخصیتهای اصلی و جدید در هر فصل و پرداختن به احساسات و روابط میان آنها، بهگونهای داستان اصلی را با خردهداستانها پر میکند که حاصل کار برای طیف گسترده و عامتری از مخاطب تماشایی باشد و البته که برای مخاطب سختگیر هم لایق اعتنای کمتری است. همین فرمول و ایده را میتوانید در مورد «گودال» با ابعاد و شدت بیشتری ببینید، طوری که اگر هر فصل «پیکی بلایندرز» شامل شش اپیزود است، درمجموع سه فصلی از «گودال» پخش شده تعداد اپیزودهای آن به عدد ۹۳رسیده، که برای طرفداران سریالهای ترکی رقم زیادی هم نیست.
درنهایت باید گفت که رویکرد سازندگان سریال در ترکیب مولفههای ژانر و فیلمهای گنگستری با الگوهای ساوپاپرایی باعث شده تا کسانی که میانه چندانی با سریالهای عامهپسند و طولانی ندارند نسبت به تماشای آن کنجکاوی نشان دهند و علاقهمندان همیشگی سریالهای اینچنینی نیز احساس کنند با اثری فراتر از سطح معمول مواجه هستند. این موارد برگرفته از فیلیمو شات بود. امیدوارم برایتان مفید بوده باشه.