ویرگول
ورودثبت نام
نگار فیض آبادی
نگار فیض آبادی
نگار فیض آبادی
نگار فیض آبادی
خواندن ۳ دقیقه·۲ ماه پیش

۱۰ پیشنهاد برای ایرانی‌هایی که از خارج آمدند

ویرگول، نگار فیض‌آبادی: وقتی کسی به کشوری سفر می‌کند، بهتر است نکاتی را از آن شهر و فرهنگ بداند تا ضرر نکند. اگر یک ایرانی چند سال از ایران دور باشد، ممکن است همه‌چیز از دستش در برود. پس این ۱۰ پیشنهاد را برای ایرانیانی که از خارج به داخل آمدند، نوشتم:

۱- اگر در خیابان ماکت گوشی دستتان باشد و بخواهید زمان دزدی را ثبت کنید، شاید میانگین سرقت گوشی‌تان توسط موتوری‌ها حدود ۵ دقیقه باشد.‌ سوژه در تهران برای عکس و فیلم گرفتن زیاد است و انگیزه برای گوشی دست گرفتن هم زیادتر. اما راستش ارزشش را ندارد. درست لحظه‌ای که حواستان نیست گوشی‌ نازنین‌تان را می‌قاپند. توصیه‌ی پلیس است که: «گوشی‌تان را در پیاده‌رو، کوچه و خیابان غلاف کنید.»

۲- ممکن است از تاکسی‌دارها بپرسید که مترو کجاست؟ بعضی‌هایشان نامردی می‌کنند و می‌گویند: «اصلا مترو در تهران وجود ندارد و باید بنشینی تا خودم دربست ببرمت.» گاهی حتا با مترو ۱۰ دقیقه فاصله دارید اما آنها به شما نمی‌گویند.‌ پس انتظار شنیدن حقیقت را از برخی تاکسی‌دارها نداشته باشید. از بقیه (آن هم چند نفر) آدرس بپرسید خیالتان راحت‌تر است. به همان دلیل اول بهتر است گوشی را در خیابان برای آدرس چک نکنید.

۳- «دیگه گیرت نمی‌آد» دلهره‌آورترین جمله‌ای است که بعضی فروشنده‌ها به شما می‌گویند. فرقی می‌کند دستفروش مترو است یا مغازه‌دار. محافظ کنترل می‌فروشد یا کرم ضدآفتاب. فروشنده‌ها محدودیت را برایتان ترسیم می‌کنند تا احساس محرومیت را تجربه کنید و بخرید. اما واقعیت این است که بعدا نه تنها آن جنس گیرتان می‌آید، بلکه با قیمتی ارزان‌تر هم صاحبش می‌شوید.

۴- گاهی چند نفر به امیدِ تشکیل صف دورهم جمع می‌شوند اما هیچ کدامشان نمی‌دانند صف چیست و نوبتِ کیست! پس هم حواستان به نوبت‌ خودتان باشد هم بقیه. چون معمولا نوبت‌شان را هم از شما می‌پرسند.

۵- از خریدِ تستی حتا در بهترین قنادی‌ها هم خجالت نکشید. شیرینی دانه‌ای (چند عدد) برای امتحان کردن اندازه‌ی صرفه‌جویی چندماه ارزش دارد. یک‌سری شیرینی ادایی بدمزه مد شده است که مزه‌ی سیمان خیس‌کرده در شکر می‌دهد. هر چیزی خواستید بخورید الا گولِ ظاهر خوراکی‌ها را.

۶- در راستای گول نخوردن باید بگویم جمله‌ی «پولِ جاشون رو می‌گیرن» همچنان حقیقت دارد. حتا برعکسش هم درست است. یعنی بعضی چیزها را از بالای شهر بخرید، قیمتش مناسب‌تر از مرکز و پایین‌ شهر است. می‌فهمم کمی پیچیده است اما امیدوارم قبل از آنکه سرتان کلاه برود فرمولش را کشف کنید.

۷- همیشه اول قیمت بپرسید بعد حساب کنید. بعد از کارت کشیدن، فروشنده تعجب فراوان شما را با جمله‌ی مضحک «ایران نبودی، هار هار هار» جواب می‌دهد. انتظار تسکین و تخفیف نداشته باشید‌.

۶- اگر در مترو نشستید فکر نکنید جایتان امن است. بیشتر از هر چیزی مراقب زانوهایتان باشید. برخی‌ها چنان وسایلشان را به کاسه‌ی زانویتان می‌کوبند که تبدیل به بشقاب می‌شود! واقعا درد عجیبی است که شاید کوهنوردها هم تجربه‌اش نکرده باشند.

۹- موقع رد شدن از خیابان فقط به چراغ نگاه نکنید. اگر عابر هستید، به راننده نگاه کنید تا ارتباط چشمی برقرار شود. چرا؟ چون معمولا راننده سرش توی گوشی است و‌ اصلا متوجه حضور شما نیست. دست‌آخر ممکن است سپرش به شما بگیرد و طلبکارانه بگوید: «مگه کوری؟»

۱۰- اگر کسی گفت «یک جای خوب می‌شناسم» فوری از او نپرسید کجاست؟ بلکه بپرسید خودت امتحان کردی؟ حقیقتاً فرق است بین کسی که خودش تجربه کرده با کسی که اسم جایی را در اینستاگرام شنیده است. حالا باز خوددانید.

پایان

ایرانسفر
۰
۰
نگار فیض آبادی
نگار فیض آبادی
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید