چهره‌ای که از خودمان در آینه می‌بینیم، برعکس تصویری است که دیگران از ما در خاطرشان دارند. صدایی که از خودمان می‌شنویم با صدایی که دیگران از ما می‌شناسند متفاوت است.
هر بار که طعمی می‌چشیم، حس و حال متفاوتی داریم که برای دیگران قابل لمس نیست. نمی‌توانیم توضیح دهیم که چرا این طعم یا بو را دوست داریم؛ یا دوست نداریم...
با شنیدن یک کلمه، تصاویر و خاطراتی به ذهن‌مان می‌رسد که فقط خودمان می‌دانیم و هیچکس عیناً نمی‌تواند همان‌ها را همزمان به خاطر آورد.
حال خوب و بد ما هم متفاوت با دیگران است... ما گاهی نمی‌توانیم برای خودمان هم توضیح دهیم که چرا اینطور رفتار می‌کنیم؟ چرا از این کار خوشمان می‌آید یا چرا از انجام این کار متنفریم؟
فقط می‌دانیم یک چیزی در وجودمان گم شده، اما نمی‌دانیم چه چیزی...!
